Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ура́ніць

‘ураніць што-небудзь (сустрэчу); параніць каго-небудзь, што-небудзь (ураніць нагу сякерай)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́ню ура́нім
2-я ас. ура́ніш ура́ніце
3-я ас. ура́ніць ура́няць
Прошлы час
м. ура́ніў ура́нілі
ж. ура́ніла
н. ура́ніла
Загадны лад
2-я ас. ура́нь ура́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

урані́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураню́ уро́нім
2-я ас. уро́ніш уро́ніце
3-я ас. уро́ніць уро́няць
Прошлы час
м. урані́ў урані́лі
ж. урані́ла
н. урані́ла
Загадны лад
2-я ас. урані́ урані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час урані́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

ура́нку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́нку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уранмалібдэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранмалібдэ́навы уранмалібдэ́навая уранмалібдэ́навае уранмалібдэ́навыя
Р. уранмалібдэ́навага уранмалібдэ́навай
уранмалібдэ́навае
уранмалібдэ́навага уранмалібдэ́навых
Д. уранмалібдэ́наваму уранмалібдэ́навай уранмалібдэ́наваму уранмалібдэ́навым
В. уранмалібдэ́навы (неадуш.)
уранмалібдэ́навага (адуш.)
уранмалібдэ́навую уранмалібдэ́навае уранмалібдэ́навыя (неадуш.)
уранмалібдэ́навых (адуш.)
Т. уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навай
уранмалібдэ́наваю
уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навымі
М. уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навай уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навых

Крыніцы: piskunou2012.

ура́нні

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́нні - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уранплуто́ніевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранплуто́ніевы уранплуто́ніевая уранплуто́ніевае уранплуто́ніевыя
Р. уранплуто́ніевага уранплуто́ніевай
уранплуто́ніевае
уранплуто́ніевага уранплуто́ніевых
Д. уранплуто́ніеваму уранплуто́ніевай уранплуто́ніеваму уранплуто́ніевым
В. уранплуто́ніевы (неадуш.)
уранплуто́ніевага (адуш.)
уранплуто́ніевую уранплуто́ніевае уранплуто́ніевыя (неадуш.)
уранплуто́ніевых (адуш.)
Т. уранплуто́ніевым уранплуто́ніевай
уранплуто́ніеваю
уранплуто́ніевым уранплуто́ніевымі
М. уранплуто́ніевым уранплуто́ніевай уранплуто́ніевым уранплуто́ніевых

Крыніцы: piskunou2012.

уранто́рыевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранто́рыевы уранто́рыевая уранто́рыевае уранто́рыевыя
Р. уранто́рыевага уранто́рыевай
уранто́рыевае
уранто́рыевага уранто́рыевых
Д. уранто́рыеваму уранто́рыевай уранто́рыеваму уранто́рыевым
В. уранто́рыевы (неадуш.)
уранто́рыевага (адуш.)
уранто́рыевую уранто́рыевае уранто́рыевыя (неадуш.)
уранто́рыевых (адуш.)
Т. уранто́рыевым уранто́рыевай
уранто́рыеваю
уранто́рыевым уранто́рыевымі
М. уранто́рыевым уранто́рыевай уранто́рыевым уранто́рыевых

Крыніцы: piskunou2012.

ура́рты

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ура́рты
Р. ура́ртаў
Д. ура́ртам
В. ура́ртаў
Т. ура́ртамі
М. ура́ртах

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

ура́рцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́рцкі ура́рцкая ура́рцкае ура́рцкія
Р. ура́рцкага ура́рцкай
ура́рцкае
ура́рцкага ура́рцкіх
Д. ура́рцкаму ура́рцкай ура́рцкаму ура́рцкім
В. ура́рцкі (неадуш.)
ура́рцкага (адуш.)
ура́рцкую ура́рцкае ура́рцкія (неадуш.)
ура́рцкіх (адуш.)
Т. ура́рцкім ура́рцкай
ура́рцкаю
ура́рцкім ура́рцкімі
М. ура́рцкім ура́рцкай ура́рцкім ура́рцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

ураскі́дку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ураскі́дку - -

Крыніцы: piskunou2012.