ура́ніць
‘ураніць што-небудзь (сустрэчу); параніць каго-небудзь, што-небудзь (ураніць нагу сякерай)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ура́ню |
ура́нім |
| 2-я ас. |
ура́ніш |
ура́ніце |
| 3-я ас. |
ура́ніць |
ура́няць |
| Прошлы час |
| м. |
ура́ніў |
ура́нілі |
| ж. |
ура́ніла |
| н. |
ура́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ура́нь |
ура́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ура́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
урані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ураню́ |
уро́нім |
| 2-я ас. |
уро́ніш |
уро́ніце |
| 3-я ас. |
уро́ніць |
уро́няць |
| Прошлы час |
| м. |
урані́ў |
урані́лі |
| ж. |
урані́ла |
| н. |
урані́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урані́ |
урані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
ура́нку
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ура́нку |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ура́нні
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ура́нні |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
ура́рты
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
ура́рты |
| Р. |
ура́ртаў |
| Д. |
ура́ртам |
| В. |
ура́ртаў |
| Т. |
ура́ртамі |
| М. |
ура́ртах |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
ура́рцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ура́рцкі |
ура́рцкая |
ура́рцкае |
ура́рцкія |
| Р. |
ура́рцкага |
ура́рцкай ура́рцкае |
ура́рцкага |
ура́рцкіх |
| Д. |
ура́рцкаму |
ура́рцкай |
ура́рцкаму |
ура́рцкім |
| В. |
ура́рцкі (неадуш.) ура́рцкага (адуш.) |
ура́рцкую |
ура́рцкае |
ура́рцкія (неадуш.) ура́рцкіх (адуш.) |
| Т. |
ура́рцкім |
ура́рцкай ура́рцкаю |
ура́рцкім |
ура́рцкімі |
| М. |
ура́рцкім |
ура́рцкай |
ура́рцкім |
ура́рцкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.