Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя
аеёілнорухыэя

упра́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. упра́ўнасць
Р. упра́ўнасці
Д. упра́ўнасці
В. упра́ўнасць
Т. упра́ўнасцю
М. упра́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упра́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упра́ўны упра́ўная упра́ўнае упра́ўныя
Р. упра́ўнага упра́ўнай
упра́ўнае		 упра́ўнага упра́ўных
Д. упра́ўнаму упра́ўнай упра́ўнаму упра́ўным
В. упра́ўны (неадуш.)
упра́ўнага (адуш.)		 упра́ўную упра́ўнае упра́ўныя (неадуш.)
упра́ўных (адуш.)
Т. упра́ўным упра́ўнай
упра́ўнаю		 упра́ўным упра́ўнымі
М. упра́ўным упра́ўнай упра́ўным упра́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упра́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упра́ўскі упра́ўская упра́ўскае упра́ўскія
Р. упра́ўскага упра́ўскай
упра́ўскае		 упра́ўскага упра́ўскіх
Д. упра́ўскаму упра́ўскай упра́ўскаму упра́ўскім
В. упра́ўскі (неадуш.)
упра́ўскага (адуш.)		 упра́ўскую упра́ўскае упра́ўскія (неадуш.)
упра́ўскіх (адуш.)
Т. упра́ўскім упра́ўскай
упра́ўскаю		 упра́ўскім упра́ўскімі
М. упра́ўскім упра́ўскай упра́ўскім упра́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упра́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. упра́ўства
Р. упра́ўства
Д. упра́ўству
В. упра́ўства
Т. упра́ўствам
М. упра́ўстве

Крыніцы: piskunou2012.

упрацава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упрацу́юся упрацу́емся
2-я ас. упрацу́ешся упрацу́ецеся
3-я ас. упрацу́ецца упрацу́юцца
Прошлы час
м. упрацава́ўся упрацава́ліся
ж. упрацава́лася
н. упрацава́лася
Загадны лад
2-я ас. упрацу́йся упрацу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час упрацава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

упраша́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
упраша́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

упраша́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упраша́льны упраша́льная упраша́льнае упраша́льныя
Р. упраша́льнага упраша́льнай
упраша́льнае		 упраша́льнага упраша́льных
Д. упраша́льнаму упраша́льнай упраша́льнаму упраша́льным
В. упраша́льны (неадуш.)
упраша́льнага (адуш.)		 упраша́льную упраша́льнае упраша́льныя (неадуш.)
упраша́льных (адуш.)
Т. упраша́льным упраша́льнай
упраша́льнаю		 упраша́льным упраша́льнымі
М. упраша́льным упраша́льнай упраша́льным упраша́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

упраша́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упраша́ю упраша́ем
2-я ас. упраша́еш упраша́еце
3-я ас. упраша́е упраша́юць
Прошлы час
м. упраша́ў упраша́лі
ж. упраша́ла
н. упраша́ла
Загадны лад
2-я ас. упраша́й упраша́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час упраша́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

упро́плач

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
упро́плач - -

Крыніцы: piskunou2012.

упро́слівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упро́слівы упро́слівая упро́слівае упро́слівыя
Р. упро́слівага упро́слівай
упро́слівае		 упро́слівага упро́слівых
Д. упро́сліваму упро́слівай упро́сліваму упро́слівым
В. упро́слівы (неадуш.)
упро́слівага (адуш.)		 упро́слівую упро́слівае упро́слівыя (неадуш.)
упро́слівых (адуш.)
Т. упро́слівым упро́слівай
упро́сліваю		 упро́слівым упро́слівымі
М. упро́слівым упро́слівай упро́слівым упро́слівых

Крыніцы: piskunou2012.