перахо́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перахо́джаны |
перахо́джаная |
перахо́джанае |
перахо́джаныя |
| Р. |
перахо́джанага |
перахо́джанай перахо́джанае |
перахо́джанага |
перахо́джаных |
| Д. |
перахо́джанаму |
перахо́джанай |
перахо́джанаму |
перахо́джаным |
| В. |
перахо́джаны (неадуш.) перахо́джанага (адуш.) |
перахо́джаную |
перахо́джанае |
перахо́джаныя (неадуш.) перахо́джаных (адуш.) |
| Т. |
перахо́джаным |
перахо́джанай перахо́джанаю |
перахо́джаным |
перахо́джанымі |
| М. |
перахо́джаным |
перахо́джанай |
перахо́джаным |
перахо́джаных |
Кароткая форма: перахо́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
перахо́джваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перахо́джваю |
перахо́джваем |
| 2-я ас. |
перахо́джваеш |
перахо́джваеце |
| 3-я ас. |
перахо́джвае |
перахо́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перахо́джваў |
перахо́джвалі |
| ж. |
перахо́джвала |
| н. |
перахо́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перахо́джвай |
перахо́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перахо́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перахо́дзіць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перахо́джу |
перахо́дзім |
| 2-я ас. |
перахо́дзіш |
перахо́дзіце |
| 3-я ас. |
перахо́дзіць |
перахо́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
перахо́дзіў |
перахо́дзілі |
| ж. |
перахо́дзіла |
| н. |
перахо́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перахо́дзь |
перахо́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перахо́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перахо́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перахо́длівасць |
| Р. |
перахо́длівасці |
| Д. |
перахо́длівасці |
| В. |
перахо́длівасць |
| Т. |
перахо́длівасцю |
| М. |
перахо́длівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
перахо́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перахо́днасць |
| Р. |
перахо́днасці |
| Д. |
перахо́днасці |
| В. |
перахо́днасць |
| Т. |
перахо́днасцю |
| М. |
перахо́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
перахо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перахо́дны |
перахо́дная |
перахо́днае |
перахо́дныя |
| Р. |
перахо́днага |
перахо́днай перахо́днае |
перахо́днага |
перахо́дных |
| Д. |
перахо́днаму |
перахо́днай |
перахо́днаму |
перахо́дным |
| В. |
перахо́дны (неадуш.) перахо́днага (адуш.) |
перахо́дную |
перахо́днае |
перахо́дныя (неадуш.) перахо́дных (адуш.) |
| Т. |
перахо́дным |
перахо́днай перахо́днаю |
перахо́дным |
перахо́днымі |
| М. |
перахо́дным |
перахо́днай |
перахо́дным |
перахо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.