раскі́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскі́длівы |
раскі́длівая |
раскі́длівае |
раскі́длівыя |
| Р. |
раскі́длівага |
раскі́длівай раскі́длівае |
раскі́длівага |
раскі́длівых |
| Д. |
раскі́дліваму |
раскі́длівай |
раскі́дліваму |
раскі́длівым |
| В. |
раскі́длівы (неадуш.) раскі́длівага (адуш.) |
раскі́длівую |
раскі́длівае |
раскі́длівыя (неадуш.) раскі́длівых (адуш.) |
| Т. |
раскі́длівым |
раскі́длівай раскі́дліваю |
раскі́длівым |
раскі́длівымі |
| М. |
раскі́длівым |
раскі́длівай |
раскі́длівым |
раскі́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскідны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскідны́ |
раскідна́я |
раскідно́е |
раскідны́я |
| Р. |
раскідно́га |
раскідно́й раскідно́е |
раскідно́га |
раскідны́х |
| Д. |
раскідно́му |
раскідно́й |
раскідно́му |
раскідны́м |
| В. |
раскідны́ (неадуш.) раскідно́га (адуш.) |
раскідну́ю |
раскідно́е |
раскідны́я (неадуш.) раскідны́х (адуш.) |
| Т. |
раскідны́м |
раскідно́й раскідно́ю |
раскідны́м |
раскідны́мі |
| М. |
раскідны́м |
раскідно́й |
раскідны́м |
раскідны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскідо́мства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскідо́мства |
| Р. |
раскідо́мства |
| Д. |
раскідо́мству |
| В. |
раскідо́мства |
| Т. |
раскідо́мствам |
| М. |
раскідо́мстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскідо́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскідо́н |
раскідо́ны |
| Р. |
раскідо́на |
раскідо́наў |
| Д. |
раскідо́ну |
раскідо́нам |
| В. |
раскідо́на |
раскідо́наў |
| Т. |
раскідо́нам |
раскідо́намі |
| М. |
раскідо́не |
раскідо́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскідо́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскідо́нства |
| Р. |
раскідо́нства |
| Д. |
раскідо́нству |
| В. |
раскідо́нства |
| Т. |
раскідо́нствам |
| М. |
раскідо́нстве |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіду́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіду́шка |
раскіду́шкі |
| Р. |
раскіду́шкі |
раскіду́шак |
| Д. |
раскіду́шцы |
раскіду́шкам |
| В. |
раскіду́шку |
раскіду́шак |
| Т. |
раскіду́шкай раскіду́шкаю |
раскіду́шкамі |
| М. |
раскіду́шцы |
раскіду́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскілза́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскілза́ны |
раскілза́ная |
раскілза́нае |
раскілза́ныя |
| Р. |
раскілза́нага |
раскілза́най раскілза́нае |
раскілза́нага |
раскілза́ных |
| Д. |
раскілза́наму |
раскілза́най |
раскілза́наму |
раскілза́ным |
| В. |
раскілза́ны (неадуш.) раскілза́нага (адуш.) |
раскілза́ную |
раскілза́нае |
раскілза́ныя (неадуш.) раскілза́ных (адуш.) |
| Т. |
раскілза́ным |
раскілза́най раскілза́наю |
раскілза́ным |
раскілза́нымі |
| М. |
раскілза́ным |
раскілза́най |
раскілза́ным |
раскілза́ных |
Кароткая форма: раскілза́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.