расківа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
расківа́ны |
расківа́ная |
расківа́нае |
расківа́ныя |
| Р. |
расківа́нага |
расківа́най расківа́нае |
расківа́нага |
расківа́ных |
| Д. |
расківа́наму |
расківа́най |
расківа́наму |
расківа́ным |
| В. |
расківа́ны (неадуш.) расківа́нага (адуш.) |
расківа́ную |
расківа́нае |
расківа́ныя (неадуш.) расківа́ных (адуш.) |
| Т. |
расківа́ным |
расківа́най расківа́наю |
расківа́ным |
расківа́нымі |
| М. |
расківа́ным |
расківа́най |
расківа́ным |
расківа́ных |
Кароткая форма: расківа́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расківа́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расківа́юся |
расківа́емся |
| 2-я ас. |
расківа́ешся |
расківа́ецеся |
| 3-я ас. |
расківа́ецца |
расківа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
расківа́ўся |
расківа́ліся |
| ж. |
расківа́лася |
| н. |
расківа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расківа́йся |
расківа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расківа́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
расківа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
расківа́ю |
расківа́ем |
| 2-я ас. |
расківа́еш |
расківа́еце |
| 3-я ас. |
расківа́е |
расківа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
расківа́ў |
расківа́лі |
| ж. |
расківа́ла |
| н. |
расківа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
расківа́й |
расківа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
расківа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскіда́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льнік |
раскіда́льнікі |
| Р. |
раскіда́льніка |
раскіда́льнікаў |
| Д. |
раскіда́льніку |
раскіда́льнікам |
| В. |
раскіда́льніка |
раскіда́льнікаў |
| Т. |
раскіда́льнікам |
раскіда́льнікамі |
| М. |
раскіда́льніку |
раскіда́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіда́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льнік |
раскіда́льнікі |
| Р. |
раскіда́льніка |
раскіда́льнікаў |
| Д. |
раскіда́льніку |
раскіда́льнікам |
| В. |
раскіда́льнік |
раскіда́льнікі |
| Т. |
раскіда́льнікам |
раскіда́льнікамі |
| М. |
раскіда́льніку |
раскіда́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіда́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льніца |
раскіда́льніцы |
| Р. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніц |
| Д. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніцам |
| В. |
раскіда́льніцу |
раскіда́льніц |
| Т. |
раскіда́льніцай раскіда́льніцаю |
раскіда́льніцамі |
| М. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіда́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льшчык |
раскіда́льшчыкі |
| Р. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Д. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыкам |
| В. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Т. |
раскіда́льшчыкам |
раскіда́льшчыкамі |
| М. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
раскіда́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льшчыца |
раскіда́льшчыцы |
| Р. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыц |
| Д. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыцам |
| В. |
раскіда́льшчыцу |
раскіда́льшчыц |
| Т. |
раскіда́льшчыцай раскіда́льшчыцаю |
раскіда́льшчыцамі |
| М. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.