нассо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нассо́ўваю |
нассо́ўваем |
| 2-я ас. |
нассо́ўваеш |
нассо́ўваеце |
| 3-я ас. |
нассо́ўвае |
нассо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
нассо́ўваў |
нассо́ўвалі |
| ж. |
нассо́ўвала |
| н. |
нассо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нассо́ўвай |
нассо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нассо́ўваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нассыпа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нассыпа́ю |
нассыпа́ем |
| 2-я ас. |
нассыпа́еш |
нассыпа́еце |
| 3-я ас. |
нассыпа́е |
нассыпа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
нассыпа́ў |
нассыпа́лі |
| ж. |
нассыпа́ла |
| н. |
нассыпа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нассыпа́й |
нассыпа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нассыпа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нассяка́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нассяка́ны |
нассяка́ная |
нассяка́нае |
нассяка́ныя |
| Р. |
нассяка́нага |
нассяка́най нассяка́нае |
нассяка́нага |
нассяка́ных |
| Д. |
нассяка́наму |
нассяка́най |
нассяка́наму |
нассяка́ным |
| В. |
нассяка́ны (неадуш.) нассяка́нага (адуш.) |
нассяка́ную |
нассяка́нае |
нассяка́ныя (неадуш.) нассяка́ных (адуш.) |
| Т. |
нассяка́ным |
нассяка́най нассяка́наю |
нассяка́ным |
нассяка́нымі |
| М. |
нассяка́ным |
нассяка́най |
нассяка́ным |
нассяка́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нассяка́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нассяка́ны |
нассяка́ная |
нассяка́нае |
нассяка́ныя |
| Р. |
нассяка́нага |
нассяка́най нассяка́нае |
нассяка́нага |
нассяка́ных |
| Д. |
нассяка́наму |
нассяка́най |
нассяка́наму |
нассяка́ным |
| В. |
нассяка́ны (неадуш.) нассяка́нага (адуш.) |
нассяка́ную |
нассяка́нае |
нассяка́ныя (неадуш.) нассяка́ных (адуш.) |
| Т. |
нассяка́ным |
нассяка́най нассяка́наю |
нассяка́ным |
нассяка́нымі |
| М. |
нассяка́ным |
нассяка́най |
нассяка́ным |
нассяка́ных |
Кароткая форма: нассяка́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нассяка́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нассяка́ю |
нассяка́ем |
| 2-я ас. |
нассяка́еш |
нассяка́еце |
| 3-я ас. |
нассяка́е |
нассяка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
нассяка́ў |
нассяка́лі |
| ж. |
нассяка́ла |
| н. |
нассяка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нассяка́й |
нассяка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нассяка́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
настабу́рчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
настабу́рчаны |
настабу́рчаная |
настабу́рчанае |
настабу́рчаныя |
| Р. |
настабу́рчанага |
настабу́рчанай настабу́рчанае |
настабу́рчанага |
настабу́рчаных |
| Д. |
настабу́рчанаму |
настабу́рчанай |
настабу́рчанаму |
настабу́рчаным |
| В. |
настабу́рчаны (неадуш.) настабу́рчанага (адуш.) |
настабу́рчаную |
настабу́рчанае |
настабу́рчаныя (неадуш.) настабу́рчаных (адуш.) |
| Т. |
настабу́рчаным |
настабу́рчанай настабу́рчанаю |
настабу́рчаным |
настабу́рчанымі |
| М. |
настабу́рчаным |
настабу́рчанай |
настабу́рчаным |
настабу́рчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
настабу́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настабу́рчуся |
настабу́рчымся |
| 2-я ас. |
настабу́рчышся |
настабу́рчыцеся |
| 3-я ас. |
настабу́рчыцца |
настабу́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
настабу́рчыўся |
настабу́рчыліся |
| ж. |
настабу́рчылася |
| н. |
настабу́рчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
настабу́рчыся |
- |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
настабу́рчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
настабу́рчыць
‘натапырыць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
настабу́рчу |
настабу́рчым |
| 2-я ас. |
настабу́рчыш |
настабу́рчыце |
| 3-я ас. |
настабу́рчыць |
настабу́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
настабу́рчыў |
настабу́рчылі |
| ж. |
настабу́рчыла |
| н. |
настабу́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
настабу́рчы |
настабу́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
настабу́рчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
настава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
настава́нне |
| Р. |
настава́ння |
| Д. |
настава́нню |
| В. |
настава́нне |
| Т. |
настава́ннем |
| М. |
настава́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.