Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
агджзклмнрстфхцчшэ

муро́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. муро́ва муро́вы
Р. муро́вы муро́ў
Д. муро́ве муро́вам
В. муро́ву муро́вы
Т. муро́вай
муро́ваю		 муро́вамі
М. муро́ве муро́вах

Крыніцы: piskunou2012.

муро́г

‘сенажаць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. муро́г мурагі́
Р. мурагу́ мураго́ў
Д. мурагу́ мурага́м
В. муро́г мурагі́
Т. мураго́м мурага́мі
М. мурагу́ мурага́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

муро́г

‘трава’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. муро́г
Р. мурагу́
Д. мурагу́
В. муро́г
Т. мураго́м
М. мурагу́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Муро́жнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Муро́жнае
Р. Муро́жнага
Д. Муро́жнаму
В. Муро́жнае
Т. Муро́жным
М. Муро́жным

муро́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. муро́жны муро́жная муро́жнае муро́жныя
Р. муро́жнага муро́жнай
муро́жнае		 муро́жнага муро́жных
Д. муро́жнаму муро́жнай муро́жнаму муро́жным
В. муро́жны (неадуш.)
муро́жнага (адуш.)		 муро́жную муро́жнае муро́жныя (неадуш.)
муро́жных (адуш.)
Т. муро́жным муро́жнай
муро́жнаю		 муро́жным муро́жнымі
М. муро́жным муро́жнай муро́жным муро́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

муро́жына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. муро́жына муро́жыны
Р. муро́жыны муро́жын
Д. муро́жыне муро́жынам
В. муро́жыну муро́жыны
Т. муро́жынай
муро́жынаю		 муро́жынамі
М. муро́жыне муро́жынах

Крыніцы: piskunou2012.

муро́жысты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. муро́жысты муро́жыстая муро́жыстае муро́жыстыя
Р. муро́жыстага муро́жыстай
муро́жыстае		 муро́жыстага муро́жыстых
Д. муро́жыстаму муро́жыстай муро́жыстаму муро́жыстым
В. муро́жысты (неадуш.)
муро́жыстага (адуш.)		 муро́жыстую муро́жыстае муро́жыстыя (неадуш.)
муро́жыстых (адуш.)
Т. муро́жыстым муро́жыстай
муро́жыстаю		 муро́жыстым муро́жыстымі
М. муро́жыстым муро́жыстай муро́жыстым муро́жыстых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

муро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. муро́ўка
Р. муро́ўкі
Д. муро́ўцы
В. муро́ўку
Т. муро́ўкай
муро́ўкаю
М. муро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мурцава́ць

‘есці з вялікім апетытам што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мурцу́ю мурцу́ем
2-я ас. мурцу́еш мурцу́еце
3-я ас. мурцу́е мурцу́юць
Прошлы час
м. мурцава́ў мурцава́лі
ж. мурцава́ла
н. мурцава́ла
Загадны лад
2-я ас. мурцу́й мурцу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мурцу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

мурцо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мурцо́ўка мурцо́ўкі
Р. мурцо́ўкі мурцо́вак
Д. мурцо́ўцы мурцо́ўкам
В. мурцо́ўку мурцо́ўкі
Т. мурцо́ўкай
мурцо́ўкаю		 мурцо́ўкамі
М. мурцо́ўцы мурцо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.