ру́песнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ру́песнік |
ру́песнікі |
| Р. |
ру́песніка |
ру́песнікаў |
| Д. |
ру́песніку |
ру́песнікам |
| В. |
ру́песніка |
ру́песнікаў |
| Т. |
ру́песнікам |
ру́песнікамі |
| М. |
ру́песніку |
ру́песніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ру́пець
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ру́піць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
ру́піла |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́піевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ру́піевы |
ру́піевая |
ру́піевае |
ру́піевыя |
| Р. |
ру́піевага |
ру́піевай ру́піевае |
ру́піевага |
ру́піевых |
| Д. |
ру́піеваму |
ру́піевай |
ру́піеваму |
ру́піевым |
| В. |
ру́піевы (неадуш.) ру́піевага (адуш.) |
ру́піевую |
ру́піевае |
ру́піевыя (неадуш.) ру́піевых (адуш.) |
| Т. |
ру́піевым |
ру́піевай ру́піеваю |
ру́піевым |
ру́піевымі |
| М. |
ру́піевым |
ру́піевай |
ру́піевым |
ру́піевых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
ру́піцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ру́плюся |
ру́пімся |
| 2-я ас. |
ру́пішся |
ру́піцеся |
| 3-я ас. |
ру́піцца |
ру́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
ру́піўся |
ру́піліся |
| ж. |
ру́пілася |
| н. |
ру́пілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ру́пся |
ру́пцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ру́пячыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́піць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
ру́піць |
- |
| Прошлы час |
| м. |
- |
- |
| ж. |
- |
| н. |
ру́піла |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
ру́пія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ру́пія |
ру́піі |
| Р. |
ру́піі |
ру́пій |
| Д. |
ру́піі |
ру́піям |
| В. |
ру́пію |
ру́піі |
| Т. |
ру́піяй ру́піяю |
ру́піямі |
| М. |
ру́піі |
ру́піях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ру́пленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ру́пленне |
| Р. |
ру́плення |
| Д. |
ру́пленню |
| В. |
ру́пленне |
| Т. |
ру́пленнем |
| М. |
ру́пленні |
Крыніцы:
piskunou2012.
руплі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| руплі́ва |
руплі́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
руплі́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
руплі́васць |
| Р. |
руплі́васці |
| Д. |
руплі́васці |
| В. |
руплі́васць |
| Т. |
руплі́васцю |
| М. |
руплі́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.