Verbum

анлайнавы слоўнік

абачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

абашы́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абашы́ты	абашы́тая	абашы́тае	абашы́тыя
Р.	абашы́тага	абашы́тай абашы́тае	абашы́тага	абашы́тых
Д.	абашы́таму	абашы́тай	абашы́таму	абашы́тым
В.	абашы́ты (неадуш.) абашы́тага (адуш.)	абашы́тую	абашы́тае	абашы́тыя (неадуш.) абашы́тых (адуш.)
Т.	абашы́тым	абашы́тай абашы́таю	абашы́тым	абашы́тымі
М.	абашы́тым	абашы́тай	абашы́тым	абашы́тых

Крыніцы: piskunou2012.

абая́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
абая́льна	абая́льней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

абая́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абая́льны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	абая́льны	абая́льная	абая́льнае	абая́льныя
Р.	абая́льнага	абая́льнай абая́льнае	абая́льнага	абая́льных
Д.	абая́льнаму	абая́льнай	абая́льнаму	абая́льным
В.	абая́льны (неадуш.) абая́льнага (адуш.)	абая́льную	абая́льнае	абая́льныя (неадуш.) абая́льных (адуш.)
Т.	абая́льным	абая́льнай абая́льнаю	абая́льным	абая́льнымі
М.	абая́льным	абая́льнай	абая́льным	абая́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

абая́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.