Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аднатру́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднатру́бны	аднатру́бная	аднатру́бнае	аднатру́бныя
Р.	аднатру́бнага	аднатру́бнай аднатру́бнае	аднатру́бнага	аднатру́бных
Д.	аднатру́бнаму	аднатру́бнай	аднатру́бнаму	аднатру́бным
В.	аднатру́бны (неадуш.) аднатру́бнага (адуш.)	аднатру́бную	аднатру́бнае	аднатру́бныя (неадуш.) аднатру́бных (адуш.)
Т.	аднатру́бным	аднатру́бнай аднатру́бнаю	аднатру́бным	аднатру́бнымі
М.	аднатру́бным	аднатру́бнай	аднатру́бным	аднатру́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднату́мбавы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднату́мбавы	аднату́мбавая	аднату́мбавае	аднату́мбавыя
Р.	аднату́мбавага	аднату́мбавай аднату́мбавае	аднату́мбавага	аднату́мбавых
Д.	аднату́мбаваму	аднату́мбавай	аднату́мбаваму	аднату́мбавым
В.	аднату́мбавы (неадуш.) аднату́мбавага (адуш.)	аднату́мбавую	аднату́мбавае	аднату́мбавыя (неадуш.) аднату́мбавых (адуш.)
Т.	аднату́мбавым	аднату́мбавай аднату́мбаваю	аднату́мбавым	аднату́мбавымі
М.	аднату́мбавым	аднату́мбавай	аднату́мбавым	аднату́мбавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аднаты́пна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
аднаты́пна	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

аднаты́пнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

аднаты́пны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднаты́пны	аднаты́пная	аднаты́пнае	аднаты́пныя
Р.	аднаты́пнага	аднаты́пнай аднаты́пнае	аднаты́пнага	аднаты́пных
Д.	аднаты́пнаму	аднаты́пнай	аднаты́пнаму	аднаты́пным
В.	аднаты́пны (неадуш.) аднаты́пнага (адуш.)	аднаты́пную	аднаты́пнае	аднаты́пныя (неадуш.) аднаты́пных (адуш.)
Т.	аднаты́пным	аднаты́пнай аднаты́пнаю	аднаты́пным	аднаты́пнымі
М.	аднаты́пным	аднаты́пнай	аднаты́пным	аднаты́пных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднатыпо́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
аднатыпо́ва	-	-

аднатыпо́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднатыпо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднатыпо́вы	аднатыпо́вая	аднатыпо́вае	аднатыпо́выя
Р.	аднатыпо́вага	аднатыпо́вай аднатыпо́вае	аднатыпо́вага	аднатыпо́вых
Д.	аднатыпо́ваму	аднатыпо́вай	аднатыпо́ваму	аднатыпо́вым
В.	аднатыпо́вы (неадуш.) аднатыпо́вага (адуш.)	аднатыпо́вую	аднатыпо́вае	аднатыпо́выя (неадуш.) аднатыпо́вых (адуш.)
Т.	аднатыпо́вым	аднатыпо́вай аднатыпо́ваю	аднатыпо́вым	аднатыпо́вымі
М.	аднатыпо́вым	аднатыпо́вай	аднатыпо́вым	аднатыпо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднаты́сячны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднаты́сячны	аднаты́сячная	аднаты́сячнае	аднаты́сячныя
Р.	аднаты́сячнага	аднаты́сячнай аднаты́сячнае	аднаты́сячнага	аднаты́сячных
Д.	аднаты́сячнаму	аднаты́сячнай	аднаты́сячнаму	аднаты́сячным
В.	аднаты́сячны (неадуш.) аднаты́сячнага (адуш.)	аднаты́сячную	аднаты́сячнае	аднаты́сячныя (неадуш.) аднаты́сячных (адуш.)
Т.	аднаты́сячным	аднаты́сячнай аднаты́сячнаю	аднаты́сячным	аднаты́сячнымі
М.	аднаты́сячным	аднаты́сячнай	аднаты́сячным	аднаты́сячных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

аднатэ́мны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аднатэ́мны	аднатэ́мная	аднатэ́мнае	аднатэ́мныя
Р.	аднатэ́мнага	аднатэ́мнай аднатэ́мнае	аднатэ́мнага	аднатэ́мных
Д.	аднатэ́мнаму	аднатэ́мнай	аднатэ́мнаму	аднатэ́мным
В.	аднатэ́мны (неадуш.) аднатэ́мнага (адуш.)	аднатэ́мную	аднатэ́мнае	аднатэ́мныя (неадуш.) аднатэ́мных (адуш.)
Т.	аднатэ́мным	аднатэ́мнай аднатэ́мнаю	аднатэ́мным	аднатэ́мнымі
М.	аднатэ́мным	аднатэ́мнай	аднатэ́мным	аднатэ́мных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum