Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

кан’юнкту́ршчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кан’юнкту́ршчыца кан’юнкту́ршчыцы
Р. кан’юнкту́ршчыцы кан’юнкту́ршчыц
Д. кан’юнкту́ршчыцы кан’юнкту́ршчыцам
В. кан’юнкту́ршчыцу кан’юнкту́ршчыц
Т. кан’юнкту́ршчыцай
кан’юнкту́ршчыцаю		 кан’юнкту́ршчыцамі
М. кан’юнкту́ршчыцы кан’юнкту́ршчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кан’юнкты́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. кан’юнкты́ва
Р. кан’юнкты́вы
Д. кан’юнкты́ве
В. кан’юнкты́ву
Т. кан’юнкты́вай
кан’юнкты́ваю
М. кан’юнкты́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кан’юнктыва́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кан’юнктыва́льны кан’юнктыва́льная кан’юнктыва́льнае кан’юнктыва́льныя
Р. кан’юнктыва́льнага кан’юнктыва́льнай
кан’юнктыва́льнае		 кан’юнктыва́льнага кан’юнктыва́льных
Д. кан’юнктыва́льнаму кан’юнктыва́льнай кан’юнктыва́льнаму кан’юнктыва́льным
В. кан’юнктыва́льны (неадуш.)
кан’юнктыва́льнага (адуш.)		 кан’юнктыва́льную кан’юнктыва́льнае кан’юнктыва́льныя (неадуш.)
кан’юнктыва́льных (адуш.)
Т. кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнай
кан’юнктыва́льнаю		 кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнымі
М. кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льнай кан’юнктыва́льным кан’юнктыва́льных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

кан’юнктыві́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кан’юнктыві́т
Р. кан’юнктыві́ту
Д. кан’юнктыві́ту
В. кан’юнктыві́т
Т. кан’юнктыві́там
М. кан’юнктыві́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

кан’юнкты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. кан’юнкты́ў
Р. кан’юнкты́ва
Д. кан’юнкты́ву
В. кан’юнкты́ў
Т. кан’юнкты́вам
М. кан’юнкты́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

кан’юнкты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кан’юнкты́ўны кан’юнкты́ўная кан’юнкты́ўнае кан’юнкты́ўныя
Р. кан’юнкты́ўнага кан’юнкты́ўнай
кан’юнкты́ўнае		 кан’юнкты́ўнага кан’юнкты́ўных
Д. кан’юнкты́ўнаму кан’юнкты́ўнай кан’юнкты́ўнаму кан’юнкты́ўным
В. кан’юнкты́ўны (неадуш.)
кан’юнкты́ўнага (адуш.)		 кан’юнкты́ўную кан’юнкты́ўнае кан’юнкты́ўныя (неадуш.)
кан’юнкты́ўных (адуш.)
Т. кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнай
кан’юнкты́ўнаю		 кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнымі
М. кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўнай кан’юнкты́ўным кан’юнкты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

кан’ю́нкцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. кан’ю́нкцыя кан’ю́нкцыі
Р. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцый
Д. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцыям
В. кан’ю́нкцыю кан’ю́нкцыі
Т. кан’ю́нкцыяй
кан’ю́нкцыяю		 кан’ю́нкцыямі
М. кан’ю́нкцыі кан’ю́нкцыях

Крыніцы: piskunou2012.

каню́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каню́х канюхі́
Р. канюха́ канюхо́ў
Д. канюху́ канюха́м
В. канюха́ канюхо́ў
Т. канюхо́м канюха́мі
М. канюху́ канюха́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Канюхі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Канюхі́
Р. Канюхо́ў
Д. Канюха́м
В. Канюхі́
Т. Канюха́мі
М. Канюха́х

Канюхо́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Канюхо́ва
Р. Канюхо́ва
Д. Канюхо́ву
В. Канюхо́ва
Т. Канюхо́вам
М. Канюхо́ве