кан’юнкты́ва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| кан’юнкты́ва | |
| кан’юнкты́вы | |
| кан’юнкты́ве | |
| кан’юнкты́ву | |
| кан’юнкты́вай кан’юнкты́ваю |
|
| кан’юнкты́ве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)