раскіда́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льнік |
раскіда́льнікі |
| Р. |
раскіда́льніка |
раскіда́льнікаў |
| Д. |
раскіда́льніку |
раскіда́льнікам |
| В. |
раскіда́льнік |
раскіда́льнікі |
| Т. |
раскіда́льнікам |
раскіда́льнікамі |
| М. |
раскіда́льніку |
раскіда́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіда́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льніца |
раскіда́льніцы |
| Р. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніц |
| Д. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніцам |
| В. |
раскіда́льніцу |
раскіда́льніц |
| Т. |
раскіда́льніцай раскіда́льніцаю |
раскіда́льніцамі |
| М. |
раскіда́льніцы |
раскіда́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
раскіда́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льшчык |
раскіда́льшчыкі |
| Р. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Д. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыкам |
| В. |
раскіда́льшчыка |
раскіда́льшчыкаў |
| Т. |
раскіда́льшчыкам |
раскіда́льшчыкамі |
| М. |
раскіда́льшчыку |
раскіда́льшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
раскіда́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раскіда́льшчыца |
раскіда́льшчыцы |
| Р. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыц |
| Д. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыцам |
| В. |
раскіда́льшчыцу |
раскіда́льшчыц |
| Т. |
раскіда́льшчыцай раскіда́льшчыцаю |
раскіда́льшчыцамі |
| М. |
раскіда́льшчыцы |
раскіда́льшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
раскі́дана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| раскі́дана |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
раскі́данасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскі́данасць |
| Р. |
раскі́данасці |
| Д. |
раскі́данасці |
| В. |
раскі́данасць |
| Т. |
раскі́данасцю |
| М. |
раскі́данасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
раскіда́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
раскіда́нне |
| Р. |
раскіда́ння |
| Д. |
раскіда́нню |
| В. |
раскіда́нне |
| Т. |
раскіда́ннем |
| М. |
раскіда́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раскі́даны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскі́даны |
раскі́даная |
раскі́данае |
раскі́даныя |
| Р. |
раскі́данага |
раскі́данай раскі́данае |
раскі́данага |
раскі́даных |
| Д. |
раскі́данаму |
раскі́данай |
раскі́данаму |
раскі́даным |
| В. |
раскі́даны (неадуш.) раскі́данага (адуш.) |
раскі́даную |
раскі́данае |
раскі́даныя (неадуш.) раскі́даных (адуш.) |
| Т. |
раскі́даным |
раскі́данай раскі́данаю |
раскі́даным |
раскі́данымі |
| М. |
раскі́даным |
раскі́данай |
раскі́даным |
раскі́даных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
раскі́даны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раскі́даны |
раскі́даная |
раскі́данае |
раскі́даныя |
| Р. |
раскі́данага |
раскі́данай раскі́данае |
раскі́данага |
раскі́даных |
| Д. |
раскі́данаму |
раскі́данай |
раскі́данаму |
раскі́даным |
| В. |
раскі́даны (неадуш.) раскі́данага (адуш.) |
раскі́даную |
раскі́данае |
раскі́даныя (неадуш.) раскі́даных (адуш.) |
| Т. |
раскі́даным |
раскі́данай раскі́данаю |
раскі́даным |
раскі́данымі |
| М. |
раскі́даным |
раскі́данай |
раскі́даным |
раскі́даных |
Кароткая форма: раскі́дана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.