абрадзі́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абрадзі́нюся |
абрадзі́німся |
| 2-я ас. |
абрадзі́нішся |
абрадзі́ніцеся |
| 3-я ас. |
абрадзі́ніцца |
абрадзі́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
- |
абрадзі́ніліся |
| ж. |
абрадзі́нілася |
| н. |
абрадзі́нілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абрадзі́ніўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абрадзі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абраджу́ся |
абро́дзімся |
| 2-я ас. |
абро́дзішся |
абро́дзіцеся |
| 3-я ас. |
абро́дзіцца |
абро́дзяцца |
| Прошлы час |
| м. |
- |
абрадзі́ліся |
| ж. |
абрадзі́лася |
| н. |
абрадзі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
абрадзі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абра́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абра́днасць |
| Р. |
абра́днасці |
| Д. |
абра́днасці |
| В. |
абра́днасць |
| Т. |
абра́днасцю |
| М. |
абра́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абра́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абра́дны |
абра́дная |
абра́днае |
абра́дныя |
| Р. |
абра́днага |
абра́днай абра́днае |
абра́днага |
абра́дных |
| Д. |
абра́днаму |
абра́днай |
абра́днаму |
абра́дным |
| В. |
абра́дны (неадуш.) абра́днага (адуш.) |
абра́дную |
абра́днае |
абра́дныя (неадуш.) абра́дных (адуш.) |
| Т. |
абра́дным |
абра́днай абра́днаю |
абра́дным |
абра́днымі |
| М. |
абра́дным |
абра́днай |
абра́дным |
абра́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абража́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абража́льнік |
абража́льнікі |
| Р. |
абража́льніка |
абража́льнікаў |
| Д. |
абража́льніку |
абража́льнікам |
| В. |
абража́льніка |
абража́льнікаў |
| Т. |
абража́льнікам |
абража́льнікамі |
| М. |
абража́льніку |
абража́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абража́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абража́льніца |
абража́льніцы |
| Р. |
абража́льніцы |
абража́льніц |
| Д. |
абража́льніцы |
абража́льніцам |
| В. |
абража́льніцу |
абража́льніц |
| Т. |
абража́льніцай абража́льніцаю |
абража́льніцамі |
| М. |
абража́льніцы |
абража́льніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
абра́жана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| абра́жана |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
абража́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абража́нне |
| Р. |
абража́ння |
| Д. |
абража́нню |
| В. |
абража́нне |
| Т. |
абража́ннем |
| М. |
абража́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
абра́жаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абра́жаны |
абра́жаная |
абра́жанае |
абра́жаныя |
| Р. |
абра́жанага |
абра́жанай абра́жанае |
абра́жанага |
абра́жаных |
| Д. |
абра́жанаму |
абра́жанай |
абра́жанаму |
абра́жаным |
| В. |
абра́жаны (неадуш.) абра́жанага (адуш.) |
абра́жаную |
абра́жанае |
абра́жаныя (неадуш.) абра́жаных (адуш.) |
| Т. |
абра́жаным |
абра́жанай абра́жанаю |
абра́жаным |
абра́жанымі |
| М. |
абра́жаным |
абра́жанай |
абра́жаным |
абра́жаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.