умэблява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умэблява́ны |
умэблява́ная |
умэблява́нае |
умэблява́ныя |
| Р. |
умэблява́нага |
умэблява́най умэблява́нае |
умэблява́нага |
умэблява́ных |
| Д. |
умэблява́наму |
умэблява́най |
умэблява́наму |
умэблява́ным |
| В. |
умэблява́ны (неадуш.) умэблява́нага (адуш.) |
умэблява́ную |
умэблява́нае |
умэблява́ныя (неадуш.) умэблява́ных (адуш.) |
| Т. |
умэблява́ным |
умэблява́най умэблява́наю |
умэблява́ным |
умэблява́нымі |
| М. |
умэблява́ным |
умэблява́най |
умэблява́ным |
умэблява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
умэблява́ць
‘абмэбляваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умэблю́ю |
умэблю́ем |
| 2-я ас. |
умэблю́еш |
умэблю́еце |
| 3-я ас. |
умэблю́е |
умэблю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умэблява́ў |
умэблява́лі |
| ж. |
умэблява́ла |
| н. |
умэблява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умэблю́й |
умэблю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умэблява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умэ́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умэ́нчаны |
умэ́нчаная |
умэ́нчанае |
умэ́нчаныя |
| Р. |
умэ́нчанага |
умэ́нчанай умэ́нчанае |
умэ́нчанага |
умэ́нчаных |
| Д. |
умэ́нчанаму |
умэ́нчанай |
умэ́нчанаму |
умэ́нчаным |
| В. |
умэ́нчаны (неадуш.) умэ́нчанага (адуш.) |
умэ́нчаную |
умэ́нчанае |
умэ́нчаныя (неадуш.) умэ́нчаных (адуш.) |
| Т. |
умэ́нчаным |
умэ́нчанай умэ́нчанаю |
умэ́нчаным |
умэ́нчанымі |
| М. |
умэ́нчаным |
умэ́нчанай |
умэ́нчаным |
умэ́нчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
умэ́нчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умэ́нчу |
умэ́нчым |
| 2-я ас. |
умэ́нчыш |
умэ́нчыце |
| 3-я ас. |
умэ́нчыць |
умэ́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
умэ́нчыў |
умэ́нчылі |
| ж. |
умэ́нчыла |
| н. |
умэ́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умэ́нчы |
умэ́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умэ́нчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
умянці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умянчу́ |
уме́нцім |
| 2-я ас. |
уме́нціш |
уме́нціце |
| 3-я ас. |
уме́нціць |
уме́нцяць |
| Прошлы час |
| м. |
умянці́ў |
умянці́лі |
| ж. |
умянці́ла |
| н. |
умянці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умянці́ |
умянці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
умянці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
умярза́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умярза́нне |
| Р. |
умярза́ння |
| Д. |
умярза́нню |
| В. |
умярза́нне |
| Т. |
умярза́ннем |
| М. |
умярза́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
умярза́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умярза́ю |
умярза́ем |
| 2-я ас. |
умярза́еш |
умярза́еце |
| 3-я ас. |
умярза́е |
умярза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
умярза́ў |
умярза́лі |
| ж. |
умярза́ла |
| н. |
умярза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умярза́й |
умярза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умярза́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.