закля́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закля́ты |
закля́тая |
закля́тае |
закля́тыя |
| Р. |
закля́тага |
закля́тай закля́тае |
закля́тага |
закля́тых |
| Д. |
закля́таму |
закля́тай |
закля́таму |
закля́тым |
| В. |
закля́ты (неадуш.) закля́тага (адуш.) |
закля́тую |
закля́тае |
закля́тыя (неадуш.) закля́тых (адуш.) |
| Т. |
закля́тым |
закля́тай закля́таю |
закля́тым |
закля́тымі |
| М. |
закля́тым |
закля́тай |
закля́тым |
закля́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Закляце́нне
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Закляце́нне |
| Р. |
Закляце́ння |
| Д. |
Закляце́нню |
| В. |
Закляце́нне |
| Т. |
Закляце́ннем |
| М. |
Закляце́нні |
закля́цце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закля́цце |
закля́цці |
| Р. |
закля́цця |
закля́ццяў |
| Д. |
закля́ццю |
закля́ццям |
| В. |
закля́цце |
закля́цці |
| Т. |
закля́ццем |
закля́ццямі |
| М. |
закля́цці |
закля́ццях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закме́ціць
‘заўважыць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закме́чу |
закме́цім |
| 2-я ас. |
закме́ціш |
закме́ціце |
| 3-я ас. |
закме́ціць |
закме́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
закме́ціў |
закме́цілі |
| ж. |
закме́ціла |
| н. |
закме́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закме́ць |
закме́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закме́ціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закме́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закме́чаны |
закме́чаная |
закме́чанае |
закме́чаныя |
| Р. |
закме́чанага |
закме́чанай закме́чанае |
закме́чанага |
закме́чаных |
| Д. |
закме́чанаму |
закме́чанай |
закме́чанаму |
закме́чаным |
| В. |
закме́чаны (неадуш.) закме́чанага (адуш.) |
закме́чаную |
закме́чанае |
закме́чаныя (неадуш.) закме́чаных (адуш.) |
| Т. |
закме́чаным |
закме́чанай закме́чанаю |
закме́чаным |
закме́чанымі |
| М. |
закме́чаным |
закме́чанай |
закме́чаным |
закме́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закме́чваць
‘заўважаць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закме́чваю |
закме́чваем |
| 2-я ас. |
закме́чваеш |
закме́чваеце |
| 3-я ас. |
закме́чвае |
закме́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закме́чваў |
закме́чвалі |
| ж. |
закме́чвала |
| н. |
закме́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закме́чвай |
закме́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закме́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зако́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́ваны |
зако́ваная |
зако́ванае |
зако́ваныя |
| Р. |
зако́ванага |
зако́ванай зако́ванае |
зако́ванага |
зако́ваных |
| Д. |
зако́ванаму |
зако́ванай |
зако́ванаму |
зако́ваным |
| В. |
зако́ваны (неадуш.) |
зако́ваную |
зако́ванае |
зако́ваныя (неадуш.) |
| Т. |
зако́ваным |
зако́ванай зако́ванаю |
зако́ваным |
зако́ванымі |
| М. |
зако́ваным |
зако́ванай |
зако́ваным |
зако́ваных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
зако́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зако́ваны |
зако́ваная |
зако́ванае |
зако́ваныя |
| Р. |
зако́ванага |
зако́ванай зако́ванае |
зако́ванага |
зако́ваных |
| Д. |
зако́ванаму |
зако́ванай |
зако́ванаму |
зако́ваным |
| В. |
зако́ванага зако́ваны (неадуш.) |
зако́ваную |
зако́ванае |
зако́ваных зако́ваныя (неадуш.) |
| Т. |
зако́ваным |
зако́ванай зако́ванаю |
зако́ваным |
зако́ванымі |
| М. |
зако́ваным |
зако́ванай |
зако́ваным |
зако́ваных |
Кароткая форма: зако́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Зако́зель
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зако́зель |
| Р. |
Зако́зеля |
| Д. |
Зако́зелю |
| В. |
Зако́зель |
| Т. |
Зако́зелем |
| М. |
Зако́зелі |