Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

закля́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закля́ты закля́тая закля́тае закля́тыя
Р. закля́тага закля́тай
закля́тае
закля́тага закля́тых
Д. закля́таму закля́тай закля́таму закля́тым
В. закля́ты (неадуш.)
закля́тага (адуш.)
закля́тую закля́тае закля́тыя (неадуш.)
закля́тых (адуш.)
Т. закля́тым закля́тай
закля́таю
закля́тым закля́тымі
М. закля́тым закля́тай закля́тым закля́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Закляце́нне

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Закляце́нне
Р. Закляце́ння
Д. Закляце́нню
В. Закляце́нне
Т. Закляце́ннем
М. Закляце́нні

закля́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. закля́цце закля́цці
Р. закля́цця закля́ццяў
Д. закля́ццю закля́ццям
В. закля́цце закля́цці
Т. закля́ццем закля́ццямі
М. закля́цці закля́ццях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

закме́ціць

‘заўважыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закме́чу закме́цім
2-я ас. закме́ціш закме́ціце
3-я ас. закме́ціць закме́цяць
Прошлы час
м. закме́ціў закме́цілі
ж. закме́ціла
н. закме́ціла
Загадны лад
2-я ас. закме́ць закме́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час закме́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

закме́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закме́чаны закме́чаная закме́чанае закме́чаныя
Р. закме́чанага закме́чанай
закме́чанае
закме́чанага закме́чаных
Д. закме́чанаму закме́чанай закме́чанаму закме́чаным
В. закме́чаны (неадуш.)
закме́чанага (адуш.)
закме́чаную закме́чанае закме́чаныя (неадуш.)
закме́чаных (адуш.)
Т. закме́чаным закме́чанай
закме́чанаю
закме́чаным закме́чанымі
М. закме́чаным закме́чанай закме́чаным закме́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

закме́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. закме́чаны закме́чаная закме́чанае закме́чаныя
Р. закме́чанага закме́чанай
закме́чанае
закме́чанага закме́чаных
Д. закме́чанаму закме́чанай закме́чанаму закме́чаным
В. закме́чаны (неадуш.)
закме́чанага (адуш.)
закме́чаную закме́чанае закме́чаныя (неадуш.)
закме́чаных (адуш.)
Т. закме́чаным закме́чанай
закме́чанаю
закме́чаным закме́чанымі
М. закме́чаным закме́чанай закме́чаным закме́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

закме́чваць

‘заўважаць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. закме́чваю закме́чваем
2-я ас. закме́чваеш закме́чваеце
3-я ас. закме́чвае закме́чваюць
Прошлы час
м. закме́чваў закме́чвалі
ж. закме́чвала
н. закме́чвала
Загадны лад
2-я ас. закме́чвай закме́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час закме́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

зако́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́ваны зако́ваная зако́ванае зако́ваныя
Р. зако́ванага зако́ванай
зако́ванае
зако́ванага зако́ваных
Д. зако́ванаму зако́ванай зако́ванаму зако́ваным
В. зако́ваны (неадуш.) зако́ваную зако́ванае зако́ваныя (неадуш.)
Т. зако́ваным зако́ванай
зако́ванаю
зако́ваным зако́ванымі
М. зако́ваным зако́ванай зако́ваным зако́ваных

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

зако́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зако́ваны зако́ваная зако́ванае зако́ваныя
Р. зако́ванага зако́ванай
зако́ванае
зако́ванага зако́ваных
Д. зако́ванаму зако́ванай зако́ванаму зако́ваным
В. зако́ванага
зако́ваны (неадуш.)
зако́ваную зако́ванае зако́ваных
зако́ваныя (неадуш.)
Т. зако́ваным зако́ванай
зако́ванаю
зако́ваным зако́ванымі
М. зако́ваным зако́ванай зако́ваным зако́ваных

Кароткая форма: зако́вана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Зако́зель

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Зако́зель
Р. Зако́зеля
Д. Зако́зелю
В. Зако́зель
Т. Зако́зелем
М. Зако́зелі