закме́чаны
прыметнік, адносны
| закме́чаны | закме́чаная | закме́чанае | закме́чаныя | |
| закме́чанага | закме́чанай закме́чанае |
закме́чанага | закме́чаных | |
| закме́чанаму | закме́чанай | закме́чанаму | закме́чаным | |
| закме́чаны ( закме́чанага ( |
закме́чаную | закме́чанае | закме́чаныя ( закме́чаных ( |
|
| закме́чаным | закме́чанай закме́чанаю |
закме́чаным | закме́чанымі | |
| закме́чаным | закме́чанай | закме́чаным | закме́чаных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)