Чаро́ты
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Чаро́ты |
| Р. |
Чаро́т Чаро́таў |
| Д. |
Чаро́там |
| В. |
Чаро́ты |
| Т. |
Чаро́тамі |
| М. |
Чаро́тах |
чаро́ўна
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| чаро́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
чаро́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чаро́ўнасць |
| Р. |
чаро́ўнасці |
| Д. |
чаро́ўнасці |
| В. |
чаро́ўнасць |
| Т. |
чаро́ўнасцю |
| М. |
чаро́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чаро́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чаро́ўны |
чаро́ўная |
чаро́ўнае |
чаро́ўныя |
| Р. |
чаро́ўнага |
чаро́ўнай чаро́ўнае |
чаро́ўнага |
чаро́ўных |
| Д. |
чаро́ўнаму |
чаро́ўнай |
чаро́ўнаму |
чаро́ўным |
| В. |
чаро́ўны (неадуш.) чаро́ўнага (адуш.) |
чаро́ўную |
чаро́ўнае |
чаро́ўныя (неадуш.) чаро́ўных (адуш.) |
| Т. |
чаро́ўным |
чаро́ўнай чаро́ўнаю |
чаро́ўным |
чаро́ўнымі |
| М. |
чаро́ўным |
чаро́ўнай |
чаро́ўным |
чаро́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чаро́цік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чаро́цік |
| Р. |
чаро́ціку |
| Д. |
чаро́ціку |
| В. |
чаро́цік |
| Т. |
чаро́цікам |
| М. |
чаро́ціку |
Крыніцы:
piskunou2012.
чаро́ціна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чаро́ціна |
чаро́ціны |
| Р. |
чаро́ціны |
чаро́цін |
| Д. |
чаро́ціне |
чаро́цінам |
| В. |
чаро́ціну |
чаро́ціны |
| Т. |
чаро́цінай чаро́цінаю |
чаро́цінамі |
| М. |
чаро́ціне |
чаро́цінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чаро́цінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чаро́цінка |
чаро́цінкі |
| Р. |
чаро́цінкі |
чаро́цінак |
| Д. |
чаро́цінцы |
чаро́цінкам |
| В. |
чаро́цінку |
чаро́цінкі |
| Т. |
чаро́цінкай чаро́цінкаю |
чаро́цінкамі |
| М. |
чаро́цінцы |
чаро́цінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
чаро́цісты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чаро́цісты |
чаро́цістая |
чаро́цістае |
чаро́цістыя |
| Р. |
чаро́цістага |
чаро́цістай чаро́цістае |
чаро́цістага |
чаро́цістых |
| Д. |
чаро́цістаму |
чаро́цістай |
чаро́цістаму |
чаро́цістым |
| В. |
чаро́цісты (неадуш.) чаро́цістага (адуш.) |
чаро́цістую |
чаро́цістае |
чаро́цістыя (неадуш.) чаро́цістых (адуш.) |
| Т. |
чаро́цістым |
чаро́цістай чаро́цістаю |
чаро́цістым |
чаро́цістымі |
| М. |
чаро́цістым |
чаро́цістай |
чаро́цістым |
чаро́цістых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чарпа́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
чарпа́к |
чарпакі́ |
| Р. |
чарпака́ |
чарпако́ў |
| Д. |
чарпаку́ |
чарпака́м |
| В. |
чарпа́к |
чарпакі́ |
| Т. |
чарпако́м |
чарпака́мі |
| М. |
чарпаку́ |
чарпака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.