чаро́цінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| чаро́цінка | чаро́цінкі | |
| чаро́цінкі | чаро́цінак | |
| чаро́цінцы | чаро́цінкам | |
| чаро́цінку | чаро́цінкі | |
| чаро́цінкай чаро́цінкаю |
чаро́цінкамі | |
| чаро́цінцы | чаро́цінках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)