Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аўтарухаві́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

аўтару́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарызава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

аўтарызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Кароткая форма: аўтарызава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызава́ны	аўтарызава́ная	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя
Р.	аўтарызава́нага	аўтарызава́най аўтарызава́нае	аўтарызава́нага	аўтарызава́ных
Д.	аўтарызава́наму	аўтарызава́най	аўтарызава́наму	аўтарызава́ным
В.	аўтарызава́ны (неадуш.) аўтарызава́нага (адуш.)	аўтарызава́ную	аўтарызава́нае	аўтарызава́ныя (неадуш.) аўтарызава́ных (адуш.)
Т.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най аўтарызава́наю	аўтарызава́ным	аўтарызава́нымі
М.	аўтарызава́ным	аўтарызава́най	аўтарызава́ным	аўтарызава́ных

Кароткая форма: аўтарызава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аўтарызава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарызава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аўтарызацыйны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аўтарызацыйны	аўтарызацыйная	аўтарызацыйнае	аўтарызацыйныя
Р.	аўтарызацыйнага	аўтарызацыйнай аўтарызацыйнае	аўтарызацыйнага	аўтарызацыйных
Д.	аўтарызацыйнаму	аўтарызацыйнай	аўтарызацыйнаму	аўтарызацыйным
В.	аўтарызацыйны аўтарызацыйнага	аўтарызацыйную	аўтарызацыйнае	аўтарызацыйныя
Т.	аўтарызацыйным	аўтарызацыйнай аўтарызацыйнаю	аўтарызацыйным	аўтарызацыйнымі
М.	аўтарызацыйным	аўтарызацыйнай	аўтарызацыйным	аўтарызацыйных

аўтарыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum