Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

умацо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умацо́ваны умацо́ваная умацо́ванае умацо́ваныя
Р. умацо́ванага умацо́ванай
умацо́ванае		 умацо́ванага умацо́ваных
Д. умацо́ванаму умацо́ванай умацо́ванаму умацо́ваным
В. умацо́ванага
умацо́ваны (неадуш.)		 умацо́ваную умацо́ванае умацо́ваных
умацо́ваныя (неадуш.)
Т. умацо́ваным умацо́ванай
умацо́ванаю		 умацо́ваным умацо́ванымі
М. умацо́ваным умацо́ванай умацо́ваным умацо́ваных

Кароткая форма: умацо́вана.

Крыніцы: dzsl2007, prym2009, sbm2012.

умацо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. умацо́ўванне
Р. умацо́ўвання
Д. умацо́ўванню
В. умацо́ўванне
Т. умацо́ўваннем
М. умацо́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умацо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умацо́ўваюся умацо́ўваемся
2-я ас. умацо́ўваешся умацо́ўваецеся
3-я ас. умацо́ўваецца умацо́ўваюцца
Прошлы час
м. умацо́ўваўся умацо́ўваліся
ж. умацо́ўвалася
н. умацо́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. умацо́ўвайся умацо́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час умацо́ўваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умацо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умацо́ўваю умацо́ўваем
2-я ас. умацо́ўваеш умацо́ўваеце
3-я ас. умацо́ўвае умацо́ўваюць
Прошлы час
м. умацо́ўваў умацо́ўвалі
ж. умацо́ўвала
н. умацо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. умацо́ўвай умацо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час умацо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

умача́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. умача́ю умача́ем
2-я ас. умача́еш умача́еце
3-я ас. умача́е умача́юць
Прошлы час
м. умача́ў умача́лі
ж. умача́ла
н. умача́ла
Загадны лад
2-я ас. умача́й умача́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час умача́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

у́мбр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. у́мбр у́мбры
Р. у́мбра у́мбраў
Д. у́мбру у́мбрам
В. у́мбра у́мбраў
Т. у́мбрам у́мбрамі
М. у́мбру у́мбрах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

у́мбра

‘пігмент; фарба’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. у́мбра
Р. у́мбры
Д. у́мбры
В. у́мбру
Т. у́мбрай
у́мбраю
М. у́мбры

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

у́мбрскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. у́мбрскі у́мбрская у́мбрскае у́мбрскія
Р. у́мбрскага у́мбрскай
у́мбрскае		 у́мбрскага у́мбрскіх
Д. у́мбрскаму у́мбрскай у́мбрскаму у́мбрскім
В. у́мбрскі (неадуш.)
у́мбрскага (адуш.)		 у́мбрскую у́мбрскае у́мбрскія (неадуш.)
у́мбрскіх (адуш.)
Т. у́мбрскім у́мбрскай
у́мбрскаю		 у́мбрскім у́мбрскімі
М. у́мбрскім у́мбрскай у́мбрскім у́мбрскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

умбры́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умбры́йскі умбры́йская умбры́йскае умбры́йскія
Р. умбры́йскага умбры́йскай
умбры́йскае		 умбры́йскага умбры́йскіх
Д. умбры́йскаму умбры́йскай умбры́йскаму умбры́йскім
В. умбры́йскі (неадуш.)
умбры́йскага (адуш.)		 умбры́йскую умбры́йскае умбры́йскія (неадуш.)
умбры́йскіх (адуш.)
Т. умбры́йскім умбры́йскай
умбры́йскаю		 умбры́йскім умбры́йскімі
М. умбры́йскім умбры́йскай умбры́йскім умбры́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

умежава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. умежава́ны умежава́ная умежава́нае умежава́ныя
Р. умежава́нага умежава́най
умежава́нае		 умежава́нага умежава́ных
Д. умежава́наму умежава́най умежава́наму умежава́ным
В. умежава́ны (неадуш.)
умежава́нага (адуш.)		 умежава́ную умежава́нае умежава́ныя (неадуш.)
умежава́ных (адуш.)
Т. умежава́ным умежава́най
умежава́наю		 умежава́ным умежава́нымі
М. умежава́ным умежава́най умежава́ным умежава́ных

Крыніцы: piskunou2012.