умацо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| умацо́ваны | умацо́ваная | умацо́ванае | умацо́ваныя | |
| умацо́ванага | умацо́ванай умацо́ванае |
умацо́ванага | умацо́ваных | |
| умацо́ванаму | умацо́ванай | умацо́ванаму | умацо́ваным | |
| умацо́ванага умацо́ваны ( |
умацо́ваную | умацо́ванае | умацо́ваных умацо́ваныя ( |
|
| умацо́ваным | умацо́ванай умацо́ванаю |
умацо́ваным | умацо́ванымі | |
| умацо́ваным | умацо́ванай | умацо́ваным | умацо́ваных | |
Кароткая форма: умацо́вана.
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)