адро́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́ены |
адро́еная |
адро́енае |
адро́еныя |
| Р. |
адро́енага |
адро́енай адро́енае |
адро́енага |
адро́еных |
| Д. |
адро́енаму |
адро́енай |
адро́енаму |
адро́еным |
| В. |
адро́ены (неадуш.) адро́енага (адуш.) |
адро́еную |
адро́енае |
адро́еныя (неадуш.) адро́еных (адуш.) |
| Т. |
адро́еным |
адро́енай адро́енаю |
адро́еным |
адро́енымі |
| М. |
адро́еным |
адро́енай |
адро́еным |
адро́еных |
Кароткая форма: адро́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адро́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адро́зна |
- |
- |
адро́знасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́знасць |
адро́знасці |
| Р. |
адро́знасці |
адро́знасцей адро́знасцяў |
| Д. |
адро́знасці |
адро́знасцям |
| В. |
адро́знасць |
адро́знасці |
| Т. |
адро́знасцю |
адро́знасцямі |
| М. |
адро́знасці |
адро́знасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
адро́зненне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́зненне |
адро́зненні |
| Р. |
адро́знення |
адро́зненняў |
| Д. |
адро́зненню |
адро́зненням |
| В. |
адро́зненне |
адро́зненні |
| Т. |
адро́зненнем |
адро́зненнямі |
| М. |
адро́зненні |
адро́зненнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́знены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́знены |
адро́зненая |
адро́зненае |
адро́зненыя |
| Р. |
адро́зненага |
адро́зненай адро́зненае |
адро́зненага |
адро́зненых |
| Д. |
адро́зненаму |
адро́зненай |
адро́зненаму |
адро́зненым |
| В. |
адро́знены (неадуш.) адро́зненага (адуш.) |
адро́зненую |
адро́зненае |
адро́зненыя (неадуш.) адро́зненых (адуш.) |
| Т. |
адро́зненым |
адро́зненай адро́зненаю |
адро́зненым |
адро́зненымі |
| М. |
адро́зненым |
адро́зненай |
адро́зненым |
адро́зненых |
Крыніцы:
piskunou2012.
адро́знівальны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́знівальны |
адро́знівальная |
адро́знівальнае |
адро́знівальныя |
| Р. |
адро́знівальнага |
адро́знівальнай адро́знівальнае |
адро́знівальнага |
адро́знівальных |
| Д. |
адро́знівальнаму |
адро́знівальнай |
адро́знівальнаму |
адро́знівальным |
| В. |
адро́знівальны (неадуш.) адро́знівальнага (адуш.) |
адро́знівальную |
адро́знівальнае |
адро́знівальныя (неадуш.) адро́знівальных (адуш.) |
| Т. |
адро́знівальным |
адро́знівальнай адро́знівальнаю |
адро́знівальным |
адро́знівальнымі |
| М. |
адро́знівальным |
адро́знівальнай |
адро́знівальным |
адро́знівальных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адро́зніванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адро́зніванне |
| Р. |
адро́знівання |
| Д. |
адро́зніванню |
| В. |
адро́зніванне |
| Т. |
адро́зніваннем |
| М. |
адро́зніванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
адро́знівацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адро́зніваюся |
адро́зніваемся |
| 2-я ас. |
адро́зніваешся |
адро́зніваецеся |
| 3-я ас. |
адро́зніваецца |
адро́зніваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адро́зніваўся |
адро́зніваліся |
| ж. |
адро́знівалася |
| н. |
адро́знівалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адро́знівайся |
адро́знівайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адро́зніваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́зніваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адро́зніваю |
адро́зніваем |
| 2-я ас. |
адро́зніваеш |
адро́зніваеце |
| 3-я ас. |
адро́знівае |
адро́зніваюць |
| Прошлы час |
| м. |
адро́зніваў |
адро́знівалі |
| ж. |
адро́знівала |
| н. |
адро́знівала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адро́знівай |
адро́знівайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адро́зніваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.