праку́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праку́джу |
праку́дзім |
| 2-я ас. |
праку́дзіш |
праку́дзіце |
| 3-я ас. |
праку́дзіць |
праку́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
праку́дзіў |
праку́дзілі |
| ж. |
праку́дзіла |
| н. |
праку́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праку́дзь |
праку́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праку́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праку́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праку́длівасць |
| Р. |
праку́длівасці |
| Д. |
праку́длівасці |
| В. |
праку́длівасць |
| Т. |
праку́длівасцю |
| М. |
праку́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праку́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праку́длівы |
праку́длівая |
праку́длівае |
праку́длівыя |
| Р. |
праку́длівага |
праку́длівай праку́длівае |
праку́длівага |
праку́длівых |
| Д. |
праку́дліваму |
праку́длівай |
праку́дліваму |
праку́длівым |
| В. |
праку́длівы (неадуш.) праку́длівага (адуш.) |
праку́длівую |
праку́длівае |
праку́длівыя (неадуш.) праку́длівых (адуш.) |
| Т. |
праку́длівым |
праку́длівай праку́дліваю |
праку́длівым |
праку́длівымі |
| М. |
праку́длівым |
праку́длівай |
праку́длівым |
праку́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
праку́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праку́днасць |
| Р. |
праку́днасці |
| Д. |
праку́днасці |
| В. |
праку́днасць |
| Т. |
праку́днасцю |
| М. |
праку́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
праку́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праку́днік |
праку́днікі |
| Р. |
праку́дніка |
праку́днікаў |
| Д. |
праку́дніку |
праку́днікам |
| В. |
праку́дніка |
праку́днікаў |
| Т. |
праку́днікам |
праку́днікамі |
| М. |
праку́дніку |
праку́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праку́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праку́дніца |
праку́дніцы |
| Р. |
праку́дніцы |
праку́дніц |
| Д. |
праку́дніцы |
праку́дніцам |
| В. |
праку́дніцу |
праку́дніц |
| Т. |
праку́дніцай праку́дніцаю |
праку́дніцамі |
| М. |
праку́дніцы |
праку́дніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
праку́днічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
праку́днічанне |
| Р. |
праку́днічання |
| Д. |
праку́днічанню |
| В. |
праку́днічанне |
| Т. |
праку́днічаннем |
| М. |
праку́днічанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
праку́днічаць
‘сваволіць, гарэзнічаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праку́днічаю |
праку́днічаем |
| 2-я ас. |
праку́днічаеш |
праку́днічаеце |
| 3-я ас. |
праку́днічае |
праку́днічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
праку́днічаў |
праку́днічалі |
| ж. |
праку́днічала |
| н. |
праку́днічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праку́днічай |
праку́днічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праку́днічаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.