то́ўсцік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| то́ўсцік | то́ўсцікі | |
| то́ўсціка | то́ўсцікаў | |
| то́ўсціку | то́ўсцікам | |
| то́ўсціка | то́ўсцікаў | |
| то́ўсцікам | то́ўсцікамі | |
| то́ўсціку | то́ўсціках |
Крыніцы:
то́ўсцік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| то́ўсцік | то́ўсцікі | |
| то́ўсціка | то́ўсцікаў | |
| то́ўсціку | то́ўсцікам | |
| то́ўсціка | то́ўсцікаў | |
| то́ўсцікам | то́ўсцікамі | |
| то́ўсціку | то́ўсціках |
Крыніцы:
То́ўсцікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| То́ўсцікі | |
| То́ўсцікаў | |
| То́ўсцікам | |
| То́ўсцікі | |
| То́ўсцікамі | |
| То́ўсціках |
то́ўсць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| то́ўсць | |
| то́ўсці | |
| то́ўсці | |
| то́ўсць | |
| то́ўсцю | |
| то́ўсці |
Крыніцы:
то́ўх
выклічнік
Крыніцы:
то́ўханне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| то́ўханне | |
| то́ўхання | |
| то́ўханню | |
| то́ўханне | |
| то́ўханнем | |
| то́ўханні |
Крыніцы:
то́ўхацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| то́ўхаюся | то́ўхаемся | |
| то́ўхаешся | то́ўхаецеся | |
| то́ўхаецца | то́ўхаюцца | |
| Прошлы час | ||
| то́ўхаўся | то́ўхаліся | |
| то́ўхалася | ||
| то́ўхалася | ||
| Загадны лад | ||
| то́ўхайся | то́ўхайцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| то́ўхаючыся | ||
Крыніцы:
то́ўхаць
‘штурхаць, пхнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| то́ўхаю | то́ўхаем | |
| то́ўхаеш | то́ўхаеце | |
| то́ўхае | то́ўхаюць | |
| Прошлы час | ||
| то́ўхаў | то́ўхалі | |
| то́ўхала | ||
| то́ўхала | ||
| Загадны лад | ||
| то́ўхай | то́ўхайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| то́ўхаючы | ||
Крыніцы:
То́ўцішкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| То́ўцішкі | |
| То́ўцішак То́ўцішкаў |
|
| То́ўцішкам | |
| То́ўцішкі | |
| То́ўцішкамі | |
| То́ўцішках |
то́ўчанка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| то́ўчанка | |
| то́ўчанкі | |
| то́ўчанцы | |
| то́ўчанку | |
| то́ўчанкай то́ўчанкаю |
|
| то́ўчанцы |
Крыніцы:
то́ўчаны
прыметнік, адносны
| то́ўчаны | то́ўчаная | то́ўчанае | то́ўчаныя | |
| то́ўчанага | то́ўчанай то́ўчанае |
то́ўчанага | то́ўчаных | |
| то́ўчанаму | то́ўчанай | то́ўчанаму | то́ўчаным | |
| то́ўчаны ( то́ўчанага ( |
то́ўчаную | то́ўчанае | то́ўчаныя ( то́ўчаных ( |
|
| то́ўчаным | то́ўчанай то́ўчанаю |
то́ўчаным | то́ўчанымі | |
| то́ўчаным | то́ўчанай | то́ўчаным | то́ўчаных | |
Крыніцы: