увуля́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
увуля́рны |
увуля́рная |
увуля́рнае |
увуля́рныя |
| Р. |
увуля́рнага |
увуля́рнай увуля́рнае |
увуля́рнага |
увуля́рных |
| Д. |
увуля́рнаму |
увуля́рнай |
увуля́рнаму |
увуля́рным |
| В. |
увуля́рны (неадуш.) увуля́рнага (адуш.) |
увуля́рную |
увуля́рнае |
увуля́рныя (неадуш.) увуля́рных (адуш.) |
| Т. |
увуля́рным |
увуля́рнай увуля́рнаю |
увуля́рным |
увуля́рнымі |
| М. |
увуля́рным |
увуля́рнай |
увуля́рным |
увуля́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
увушшу́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| увушшу́ |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
увыдатне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
увыдатне́нне |
| Р. |
увыдатне́ння |
| Д. |
увыдатне́нню |
| В. |
увыдатне́нне |
| Т. |
увыдатне́ннем |
| М. |
увыдатне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
увыда́тнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
увыда́тнены |
увыда́тненая |
увыда́тненае |
увыда́тненыя |
| Р. |
увыда́тненага |
увыда́тненай увыда́тненае |
увыда́тненага |
увыда́тненых |
| Д. |
увыда́тненаму |
увыда́тненай |
увыда́тненаму |
увыда́тненым |
| В. |
увыда́тнены (неадуш.) увыда́тненага (адуш.) |
увыда́тненую |
увыда́тненае |
увыда́тненыя (неадуш.) увыда́тненых (адуш.) |
| Т. |
увыда́тненым |
увыда́тненай увыда́тненаю |
увыда́тненым |
увыда́тненымі |
| М. |
увыда́тненым |
увыда́тненай |
увыда́тненым |
увыда́тненых |
Кароткая форма: увыдатнена.
Крыніцы:
piskunou2012.
увыда́тніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увыда́тнюся |
увыда́тнімся |
| 2-я ас. |
увыда́тнішся |
увыда́тніцеся |
| 3-я ас. |
увыда́тніцца |
увыда́тняцца |
| Прошлы час |
| м. |
увыда́тніўся |
увыда́тніліся |
| ж. |
увыда́тнілася |
| н. |
увыда́тнілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увыда́тніся |
увыда́тніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увыда́тніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
увыдатня́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увыдатня́юся |
увыдатня́емся |
| 2-я ас. |
увыдатня́ешся |
увыдатня́ецеся |
| 3-я ас. |
увыдатня́ецца |
увыдатня́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
увыдатня́ўся |
увыдатня́ліся |
| ж. |
увыдатня́лася |
| н. |
увыдатня́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
увыдатня́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
увыдатня́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увыдатня́ю |
увыдатня́ем |
| 2-я ас. |
увыдатня́еш |
увыдатня́еце |
| 3-я ас. |
увыдатня́е |
увыдатня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
увыдатня́ў |
увыдатня́лі |
| ж. |
увыдатня́ла |
| н. |
увыдатня́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
увыдатня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
увыка́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увыка́ю |
увыка́ем |
| 2-я ас. |
увыка́еш |
увыка́еце |
| 3-я ас. |
увыка́е |
увыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
увыка́ў |
увыка́лі |
| ж. |
увыка́ла |
| н. |
увыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увыка́й |
увыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
увыка́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.