адпрасо́ваны
‘выгладжаны прасам’
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адпрасо́ваны |
адпрасо́ваная |
адпрасо́ванае |
адпрасо́ваныя |
| Р. |
адпрасо́ванага |
адпрасо́ванай
адпрасо́ванае |
адпрасо́ванага |
адпрасо́ваных |
| Д. |
адпрасо́ванаму |
адпрасо́ванай |
адпрасо́ванаму |
адпрасо́ваным |
| В. |
адпрасо́ваны |
адпрасо́ваную |
адпрасо́ванае |
адпрасо́ваныя
адпрасо́ваных |
| Т. |
адпрасо́ваным |
адпрасо́ванай
адпрасо́ванаю |
адпрасо́ваным |
адпрасо́ванымі |
| М. |
адпрасо́ваным |
адпрасо́ванай |
адпрасо́ваным |
адпрасо́ваных |
Кароткая форма: адпрасо́вана.
Іншыя варыянты:
адпрасава́ны.
Крыніцы:
krapivabr2012.
адпрасо́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адпрасо́ўванне |
| Р. |
адпрасо́ўвання |
| Д. |
адпрасо́ўванню |
| В. |
адпрасо́ўванне |
| Т. |
адпрасо́ўваннем |
| М. |
адпрасо́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
адпрасо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адпрасо́ўваецца |
адпрасо́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адпрасо́ўваўся |
адпрасо́ўваліся |
| ж. |
адпрасо́ўвалася |
| н. |
адпрасо́ўвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпрасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адпрасо́ўваю |
адпрасо́ўваем |
| 2-я ас. |
адпрасо́ўваеш |
адпрасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
адпрасо́ўвае |
адпрасо́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адпрасо́ўваў |
адпрасо́ўвалі |
| ж. |
адпрасо́ўвала |
| н. |
адпрасо́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адпрасо́ўвай |
адпрасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
адпрасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпра́сці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адпраду́ |
адпрадзё́м |
| 2-я ас. |
адпрадзе́ш |
адпрадзяце́ |
| 3-я ас. |
адпрадзе́ |
адпраду́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
адпра́ў |
адпра́лі |
| ж. |
адпра́ла |
| н. |
адпра́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
адпрадзі́ |
адпрадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
адпра́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпра́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адпра́ўка |
| Р. |
адпра́ўкі |
| Д. |
адпра́ўцы |
| В. |
адпра́ўку |
| Т. |
адпра́ўкай
адпра́ўкаю |
| М. |
адпра́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адпраўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адпраўле́нне |
адпраўле́нні |
| Р. |
адпраўле́ння |
адпраўле́нняў |
| Д. |
адпраўле́нню |
адпраўле́нням |
| В. |
адпраўле́нне |
адпраўле́нні |
| Т. |
адпраўле́ннем |
адпраўле́ннямі |
| М. |
адпраўле́нні |
адпраўле́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адпра́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адпра́ўлены |
адпра́ўленая |
адпра́ўленае |
адпра́ўленыя |
| Р. |
адпра́ўленага |
адпра́ўленай
адпра́ўленае |
адпра́ўленага |
адпра́ўленых |
| Д. |
адпра́ўленаму |
адпра́ўленай |
адпра́ўленаму |
адпра́ўленым |
| В. |
адпра́ўлены (неадуш.)
адпра́ўленага (адуш.) |
адпра́ўленую |
адпра́ўленае |
адпра́ўленыя (неадуш.)
адпра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адпра́ўленым |
адпра́ўленай
адпра́ўленаю |
адпра́ўленым |
адпра́ўленымі |
| М. |
адпра́ўленым |
адпра́ўленай |
адпра́ўленым |
адпра́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адпра́ўлены |
адпра́ўленая |
адпра́ўленае |
адпра́ўленыя |
| Р. |
адпра́ўленага |
адпра́ўленай
адпра́ўленае |
адпра́ўленага |
адпра́ўленых |
| Д. |
адпра́ўленаму |
адпра́ўленай |
адпра́ўленаму |
адпра́ўленым |
| В. |
адпра́ўлены (неадуш.)
адпра́ўленага (адуш.) |
адпра́ўленую |
адпра́ўленае |
адпра́ўленыя (неадуш.)
адпра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адпра́ўленым |
адпра́ўленай
адпра́ўленаю |
адпра́ўленым |
адпра́ўленымі |
| М. |
адпра́ўленым |
адпра́ўленай |
адпра́ўленым |
адпра́ўленых |
Кароткая форма: адпра́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адпраўля́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адпраўля́льнік |
адпраўля́льнікі |
| Р. |
адпраўля́льніка |
адпраўля́льнікаў |
| Д. |
адпраўля́льніку |
адпраўля́льнікам |
| В. |
адпраўля́льніка |
адпраўля́льнікаў |
| Т. |
адпраўля́льнікам |
адпраўля́льнікамі |
| М. |
адпраўля́льніку |
адпраўля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.