заканвертава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканвертава́ны |
заканвертава́ная |
заканвертава́нае |
заканвертава́ныя |
| Р. |
заканвертава́нага |
заканвертава́най заканвертава́нае |
заканвертава́нага |
заканвертава́ных |
| Д. |
заканвертава́наму |
заканвертава́най |
заканвертава́наму |
заканвертава́ным |
| В. |
заканвертава́ны (неадуш.) заканвертава́нага (адуш.) |
заканвертава́ную |
заканвертава́нае |
заканвертава́ныя (неадуш.) заканвертава́ных (адуш.) |
| Т. |
заканвертава́ным |
заканвертава́най заканвертава́наю |
заканвертава́ным |
заканвертава́нымі |
| М. |
заканвертава́ным |
заканвертава́най |
заканвертава́ным |
заканвертава́ных |
Кароткая форма: заканвертава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканвертава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканверту́ю |
заканверту́ем |
| 2-я ас. |
заканверту́еш |
заканверту́еце |
| 3-я ас. |
заканверту́е |
заканверту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заканвертава́ў |
заканвертава́лі |
| ж. |
заканвертава́ла |
| н. |
заканвертава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканверту́й |
заканверту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заканвертава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заканверто́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
заканверто́ўванне |
| Р. |
заканверто́ўвання |
| Д. |
заканверто́ўванню |
| В. |
заканверто́ўванне |
| Т. |
заканверто́ўваннем |
| М. |
заканверто́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканверто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканверто́ўваю |
заканверто́ўваем |
| 2-я ас. |
заканверто́ўваеш |
заканверто́ўваеце |
| 3-я ас. |
заканверто́ўвае |
заканверто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заканверто́ўваў |
заканверто́ўвалі |
| ж. |
заканверто́ўвала |
| н. |
заканверто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканверто́ўвай |
заканверто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заканверто́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закандыба́ць
‘пачаць кандыбаць - кульгаць, чыкіляць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закандыба́ю |
закандыба́ем |
| 2-я ас. |
закандыба́еш |
закандыба́еце |
| 3-я ас. |
закандыба́е |
закандыба́юць |
| Прошлы час |
| м. |
закандыба́ў |
закандыба́лі |
| ж. |
закандыба́ла |
| н. |
закандыба́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закандыба́й |
закандыба́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закандыба́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканды́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
заканды́чаны |
заканды́чаная |
заканды́чанае |
заканды́чаныя |
| Р. |
заканды́чанага |
заканды́чанай заканды́чанае |
заканды́чанага |
заканды́чаных |
| Д. |
заканды́чанаму |
заканды́чанай |
заканды́чанаму |
заканды́чаным |
| В. |
заканды́чаны (неадуш.) заканды́чанага (адуш.) |
заканды́чаную |
заканды́чанае |
заканды́чаныя (неадуш.) заканды́чаных (адуш.) |
| Т. |
заканды́чаным |
заканды́чанай заканды́чанаю |
заканды́чаным |
заканды́чанымі |
| М. |
заканды́чаным |
заканды́чанай |
заканды́чаным |
заканды́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканды́чваць
‘мучыць, драць за валасы каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканды́чваю |
заканды́чваем |
| 2-я ас. |
заканды́чваеш |
заканды́чваеце |
| 3-я ас. |
заканды́чвае |
заканды́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
заканды́чваў |
заканды́чвалі |
| ж. |
заканды́чвала |
| н. |
заканды́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканды́чвай |
заканды́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заканды́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканды́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканды́чуся |
заканды́чымся |
| 2-я ас. |
заканды́чышся |
заканды́чыцеся |
| 3-я ас. |
заканды́чыцца |
заканды́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
заканды́чыўся |
заканды́чыліся |
| ж. |
заканды́чылася |
| н. |
заканды́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканды́чся |
заканды́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заканды́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
заканды́чыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заканды́чу |
заканды́чым |
| 2-я ас. |
заканды́чыш |
заканды́чыце |
| 3-я ас. |
заканды́чыць |
заканды́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
заканды́чыў |
заканды́чылі |
| ж. |
заканды́чыла |
| н. |
заканды́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заканды́ч |
заканды́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заканды́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Закано́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Закано́ўшчына |
| Р. |
Закано́ўшчыны |
| Д. |
Закано́ўшчыне |
| В. |
Закано́ўшчыну |
| Т. |
Закано́ўшчынай Закано́ўшчынаю |
| М. |
Закано́ўшчыне |