Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёіоуыьэюя
абвгдеёжзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

накамячы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накамячу́ накаме́чым
2-я ас. накаме́чыш накаме́чыце
3-я ас. накаме́чыць накаме́чаць
Прошлы час
м. накамячы́ў накамячы́лі
ж. накамячы́ла
н. накамячы́ла
Загадны лад
2-я ас. накамячы́ накамячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час накамячы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

наканава́на

прэдыкатыў

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

наканава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. наканава́насць
Р. наканава́насці
Д. наканава́насці
В. наканава́насць
Т. наканава́насцю
М. наканава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

наканава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. наканава́нне
Р. наканава́ння
Д. наканава́нню
В. наканава́нне
Т. наканава́ннем
М. наканава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

наканава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наканава́ны наканава́ная наканава́нае наканава́ныя
Р. наканава́нага наканава́най
наканава́нае		 наканава́нага наканава́ных
Д. наканава́наму наканава́най наканава́наму наканава́ным
В. наканава́ны (неадуш.)
наканава́нага (адуш.)		 наканава́ную наканава́нае наканава́ныя (неадуш.)
наканава́ных (адуш.)
Т. наканава́ным наканава́най
наканава́наю		 наканава́ным наканава́нымі
М. наканава́ным наканава́най наканава́ным наканава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

наканава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. наканава́ны наканава́ная наканава́нае наканава́ныя
Р. наканава́нага наканава́най
наканава́нае		 наканава́нага наканава́ных
Д. наканава́наму наканава́най наканава́наму наканава́ным
В. наканава́ны (неадуш.)
наканава́нага (адуш.)		 наканава́ную наканава́нае наканава́ныя (неадуш.)
наканава́ных (адуш.)
Т. наканава́ным наканава́най
наканава́наю		 наканава́ным наканава́нымі
М. наканава́ным наканава́най наканава́ным наканава́ных

Кароткая форма: наканава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

наканава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. накану́ецца накану́юцца
Прошлы час
м. наканава́ўся наканава́ліся
ж. наканава́лася
н. наканава́лася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

наканава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. накану́ю накану́ем
2-я ас. накану́еш накану́еце
3-я ас. накану́е накану́юць
Прошлы час
м. наканава́ў наканава́лі
ж. наканава́ла
н. наканава́ла
Загадны лад
2-я ас. накану́й накану́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час наканава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

накане́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. накане́чнік накане́чнікі
Р. накане́чніка накане́чнікаў
Д. накане́чніку накане́чнікам
В. накане́чнік накане́чнікі
Т. накане́чнікам накане́чнікамі
М. накане́чніку накане́чніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

накане́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. накане́чны накане́чная накане́чнае накане́чныя
Р. накане́чнага накане́чнай
накане́чнае		 накане́чнага накане́чных
Д. накане́чнаму накане́чнай накане́чнаму накане́чным
В. накане́чны (неадуш.)
накане́чнага (адуш.)		 накане́чную накане́чнае накане́чныя (неадуш.)
накане́чных (адуш.)
Т. накане́чным накане́чнай
накане́чнаю		 накане́чным накане́чнымі
М. накане́чным накане́чнай накане́чным накане́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.