закабу́ньваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закабу́ньваю |
закабу́ньваем |
| 2-я ас. |
закабу́ньваеш |
закабу́ньваеце |
| 3-я ас. |
закабу́ньвае |
закабу́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закабу́ньваў |
закабу́ньвалі |
| ж. |
закабу́ньвала |
| н. |
закабу́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закабу́ньвай |
закабу́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закабу́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закабу́нька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закабу́нька |
закабу́нькі |
| Р. |
закабу́нькі |
закабу́нек |
| Д. |
закабу́ньцы |
закабу́нькам |
| В. |
закабу́ньку |
закабу́нькі |
| Т. |
закабу́нькай закабу́нькаю |
закабу́нькамі |
| М. |
закабу́ньцы |
закабу́ньках |
Крыніцы:
piskunou2012.
закава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закава́ны |
закава́ная |
закава́нае |
закава́ныя |
| Р. |
закава́нага |
закава́най закава́нае |
закава́нага |
закава́ных |
| Д. |
закава́наму |
закава́най |
закава́наму |
закава́ным |
| В. |
закава́ны (неадуш.) закава́нага (адуш.) |
закава́ную |
закава́нае |
закава́ныя (неадуш.) закава́ных (адуш.) |
| Т. |
закава́ным |
закава́най закава́наю |
закава́ным |
закава́нымі |
| М. |
закава́ным |
закава́най |
закава́ным |
закава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
закава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закава́ны |
закава́ная |
закава́нае |
закава́ныя |
| Р. |
закава́нага |
закава́най закава́нае |
закава́нага |
закава́ных |
| Д. |
закава́наму |
закава́най |
закава́наму |
закава́ным |
| В. |
закава́ны (неадуш.) закава́нага (адуш.) |
закава́ную |
закава́нае |
закава́ныя (неадуш.) закава́ных (адуш.) |
| Т. |
закава́ным |
закава́най закава́наю |
закава́ным |
закава́нымі |
| М. |
закава́ным |
закава́най |
закава́ным |
закава́ных |
Кароткая форма: закава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
закава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закую́ |
закуё́м |
| 2-я ас. |
закуе́ш |
закуяце́ |
| 3-я ас. |
закуе́ |
закую́ць |
| Прошлы час |
| м. |
закава́ў |
закава́лі |
| ж. |
закава́ла |
| н. |
закава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заку́й |
заку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаве́ліць
‘зачапіць, забраць чаго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаве́лю |
закаве́лім |
| 2-я ас. |
закаве́ліш |
закаве́ліце |
| 3-я ас. |
закаве́ліць |
закаве́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
закаве́ліў |
закаве́лілі |
| ж. |
закаве́ліла |
| н. |
закаве́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаве́ль |
закаве́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаве́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаве́нчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закаве́нчаны |
закаве́нчаная |
закаве́нчанае |
закаве́нчаныя |
| Р. |
закаве́нчанага |
закаве́нчанай закаве́нчанае |
закаве́нчанага |
закаве́нчаных |
| Д. |
закаве́нчанаму |
закаве́нчанай |
закаве́нчанаму |
закаве́нчаным |
| В. |
закаве́нчаны (неадуш.) закаве́нчанага (адуш.) |
закаве́нчаную |
закаве́нчанае |
закаве́нчаныя (неадуш.) закаве́нчаных (адуш.) |
| Т. |
закаве́нчаным |
закаве́нчанай закаве́нчанаю |
закаве́нчаным |
закаве́нчанымі |
| М. |
закаве́нчаным |
закаве́нчанай |
закаве́нчаным |
закаве́нчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаве́нчыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаве́нчу |
закаве́нчым |
| 2-я ас. |
закаве́нчыш |
закаве́нчыце |
| 3-я ас. |
закаве́нчыць |
закаве́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
закаве́нчыў |
закаве́нчылі |
| ж. |
закаве́нчыла |
| н. |
закаве́нчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаве́нчы |
закаве́нчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаве́нчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
закаву́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́лак |
закаву́лкі |
| Р. |
закаву́лка |
закаву́лкаў |
| Д. |
закаву́лку |
закаву́лкам |
| В. |
закаву́лак |
закаву́лкі |
| Т. |
закаву́лкам |
закаву́лкамі |
| М. |
закаву́лку |
закаву́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закаву́ліна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́ліна |
закаву́ліны |
| Р. |
закаву́ліны |
закаву́лін |
| Д. |
закаву́ліне |
закаву́лінам |
| В. |
закаву́ліну |
закаву́ліны |
| Т. |
закаву́лінай закаву́лінаю |
закаву́лінамі |
| М. |
закаву́ліне |
закаву́лінах |
Крыніцы:
piskunou2012.