закабу́нька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| закабу́нька | закабу́нькі | |
| закабу́нькі | закабу́нек | |
| закабу́ньцы | закабу́нькам | |
| закабу́ньку | закабу́нькі | |
| закабу́нькай закабу́нькаю |
закабу́нькамі | |
| закабу́ньцы | закабу́ньках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)