Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзійклмнопрстўфхцчшэюя

уко́рмліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уко́рмліваю уко́рмліваем
2-я ас. уко́рмліваеш уко́рмліваеце
3-я ас. уко́рмлівае уко́рмліваюць
Прошлы час
м. уко́рмліваў уко́рмлівалі
ж. уко́рмлівала
н. уко́рмлівала
Загадны лад
2-я ас. уко́рмлівай уко́рмлівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уко́рмліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уко́с

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. уко́с
Р. уко́су
Д. уко́су
В. уко́с
Т. уко́сам
М. уко́се

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уко́с

‘колькасць накошанага сена’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уко́с уко́сы
Р. уко́су уко́саў
Д. уко́су уко́сам
В. уко́с уко́сы
Т. уко́сам уко́самі
М. уко́се уко́сах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уко́сіна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уко́сіна уко́сіны
Р. уко́сіны уко́сін
Д. уко́сіне уко́сінам
В. уко́сіну уко́сіны
Т. уко́сінай
уко́сінаю		 уко́сінамі
М. уко́сіне уко́сінах

Крыніцы: piskunou2012.

уко́снік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уко́снік уко́снікі
Р. уко́сніка уко́снікаў
Д. уко́сніку уко́снікам
В. уко́снік уко́снікі
Т. уко́снікам уко́снікамі
М. уко́сніку уко́сніках

Крыніцы: piskunou2012.

уко́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уко́сны уко́сная уко́снае уко́сныя
Р. уко́снага уко́снай
уко́снае		 уко́снага уко́сных
Д. уко́снаму уко́снай уко́снаму уко́сным
В. уко́сны (неадуш.)
уко́снага (адуш.)		 уко́сную уко́снае уко́сныя (неадуш.)
уко́сных (адуш.)
Т. уко́сным уко́снай
уко́снаю		 уко́сным уко́снымі
М. уко́сным уко́снай уко́сным уко́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уко́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уко́ўванне
Р. уко́ўвання
Д. уко́ўванню
В. уко́ўванне
Т. уко́ўваннем
М. уко́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уко́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. уко́ўваецца уко́ўваюцца
Прошлы час
м. уко́ўваўся уко́ўваліся
ж. уко́ўвалася
н. уко́ўвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уко́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уко́ўваю уко́ўваем
2-я ас. уко́ўваеш уко́ўваеце
3-я ас. уко́ўвае уко́ўваюць
Прошлы час
м. уко́ўваў уко́ўвалі
ж. уко́ўвала
н. уко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. уко́ўвай уко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уко́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. уко́ўка
Р. уко́ўкі
Д. уко́ўцы
В. уко́ўку
Т. уко́ўкай
уко́ўкаю
М. уко́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.