Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
бвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшя

разло́мліванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. разло́мліванне
Р. разло́млівання
Д. разло́мліванню
В. разло́мліванне
Т. разло́мліваннем
М. разло́мліванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

разло́млівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. разло́мліваецца разло́мліваюцца
Прошлы час
м. разло́мліваўся разло́мліваліся
ж. разло́млівалася
н. разло́млівалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

разло́мліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разло́мліваю разло́мліваем
2-я ас. разло́мліваеш разло́мліваеце
3-я ас. разло́млівае разло́мліваюць
Прошлы час
м. разло́мліваў разло́млівалі
ж. разло́млівала
н. разло́млівала
Загадны лад
2-я ас. разло́млівай разло́млівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разло́мліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

разло́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разло́мны разло́мная разло́мнае разло́мныя
Р. разло́мнага разло́мнай
разло́мнае		 разло́мнага разло́мных
Д. разло́мнаму разло́мнай разло́мнаму разло́мным
В. разло́мны (неадуш.)
разло́мнага (адуш.)		 разло́мную разло́мнае разло́мныя (неадуш.)
разло́мных (адуш.)
Т. разло́мным разло́мнай
разло́мнаю		 разло́мным разло́мнымі
М. разло́мным разло́мнай разло́мным разло́мных

Крыніцы: piskunou2012.

разлуза́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разлуза́ны разлуза́ная разлуза́нае разлуза́ныя
Р. разлуза́нага разлуза́най
разлуза́нае		 разлуза́нага разлуза́ных
Д. разлуза́наму разлуза́най разлуза́наму разлуза́ным
В. разлуза́ны (неадуш.)
разлуза́нага (адуш.)		 разлуза́ную разлуза́нае разлуза́ныя (неадуш.)
разлуза́ных (адуш.)
Т. разлуза́ным разлуза́най
разлуза́наю		 разлуза́ным разлуза́нымі
М. разлуза́ным разлуза́най разлуза́ным разлуза́ных

Іншыя варыянты: разлу́заны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

разлу́заны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разлу́заны разлу́заная разлу́занае разлу́заныя
Р. разлу́занага разлу́занай
разлу́занае		 разлу́занага разлу́заных
Д. разлу́занаму разлу́занай разлу́занаму разлу́заным
В. разлу́заны
разлу́занага		 разлу́заную разлу́занае разлу́заныя
разлу́заных
Т. разлу́заным разлу́занай
разлу́занаю		 разлу́заным разлу́занымі
М. разлу́заным разлу́занай разлу́заным разлу́заных

Іншыя варыянты: разлуза́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

разлуза́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разлуза́ны разлуза́ная разлуза́нае разлуза́ныя
Р. разлуза́нага разлуза́най
разлуза́нае		 разлуза́нага разлуза́ных
Д. разлуза́наму разлуза́най разлуза́наму разлуза́ным
В. разлуза́ны (неадуш.)
разлуза́нага (адуш.)		 разлуза́ную разлуза́нае разлуза́ныя (неадуш.)
разлуза́ных (адуш.)
Т. разлуза́ным разлуза́най
разлуза́наю		 разлуза́ным разлуза́нымі
М. разлуза́ным разлуза́най разлуза́ным разлуза́ных

Іншыя варыянты: разлу́заны.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

разлу́заны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. разлу́заны разлу́заная разлу́занае разлу́заныя
Р. разлу́занага разлу́занай
разлу́занае		 разлу́занага разлу́заных
Д. разлу́занаму разлу́занай разлу́занаму разлу́заным
В. разлу́заны
разлу́занага		 разлу́заную разлу́занае разлу́заныя
разлу́заных
Т. разлу́заным разлу́занай
разлу́занаю		 разлу́заным разлу́занымі
М. разлу́заным разлу́занай разлу́заным разлу́заных

Іншыя варыянты: разлуза́ны.

Крыніцы: krapivabr2012.

разлуза́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. разлуза́ецца разлуза́юцца
Прошлы час
м. разлуза́ўся разлуза́ліся
ж. разлуза́лася
н. разлуза́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

разлуза́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разлуза́ю разлуза́ем
2-я ас. разлуза́еш разлуза́еце
3-я ас. разлуза́е разлуза́юць
Прошлы час
м. разлуза́ў разлуза́лі
ж. разлуза́ла
н. разлуза́ла
Загадны лад
2-я ас. разлуза́й разлуза́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разлуза́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.