увало́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
увало́чаны |
увало́чаная |
увало́чанае |
увало́чаныя |
| Р. |
увало́чанага |
увало́чанай увало́чанае |
увало́чанага |
увало́чаных |
| Д. |
увало́чанаму |
увало́чанай |
увало́чанаму |
увало́чаным |
| В. |
увало́чаны (неадуш.) увало́чанага (адуш.) |
увало́чаную |
увало́чанае |
увало́чаныя (неадуш.) увало́чаных (адуш.) |
| Т. |
увало́чаным |
увало́чанай увало́чанаю |
увало́чаным |
увало́чанымі |
| М. |
увало́чаным |
увало́чанай |
увало́чаным |
увало́чаных |
Кароткая форма: увало́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
ува́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ува́льванне |
| Р. |
ува́львання |
| Д. |
ува́льванню |
| В. |
ува́льванне |
| Т. |
ува́льваннем |
| М. |
ува́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ува́львацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ува́льваюся |
ува́льваемся |
| 2-я ас. |
ува́льваешся |
ува́льваецеся |
| 3-я ас. |
ува́льваецца |
ува́льваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ува́льваўся |
ува́льваліся |
| ж. |
ува́львалася |
| н. |
ува́львалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ува́львайся |
ува́львайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ува́льваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
ува́льваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ува́льваю |
ува́льваем |
| 2-я ас. |
ува́льваеш |
ува́льваеце |
| 3-я ас. |
ува́львае |
ува́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ува́льваў |
ува́львалі |
| ж. |
ува́львала |
| н. |
ува́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ува́львай |
ува́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ува́льваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
ува́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ува́льнасць |
| Р. |
ува́льнасці |
| Д. |
ува́льнасці |
| В. |
ува́льнасць |
| Т. |
ува́льнасцю |
| М. |
ува́льнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
увамкну́ць
‘уваткнуць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увамкну́ |
увамкнё́м |
| 2-я ас. |
увамкне́ш |
увамкняце́ |
| 3-я ас. |
увамкне́ |
увамкну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
увамкну́ў |
увамкну́лі |
| ж. |
увамкну́ла |
| н. |
увамкну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увамкні́ |
увамкні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увамкну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
увамле́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увамле́ю |
увамле́ем |
| 2-я ас. |
увамле́еш |
увамле́еце |
| 3-я ас. |
увамле́е |
увамле́юць |
| Прошлы час |
| м. |
увамле́ў |
увамле́лі |
| ж. |
увамле́ла |
| н. |
увамле́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увамле́й |
увамле́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увамле́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
увамну́ць
‘умяць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увамну́ |
увамнё́м |
| 2-я ас. |
увамне́ш |
увамняце́ |
| 3-я ас. |
увамне́ |
увамну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
увамну́ў |
увамну́лі |
| ж. |
увамну́ла |
| н. |
увамну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увамні́ |
увамні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увамну́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
увамча́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увамчу́ся |
увамчы́мся |
| 2-я ас. |
увамчы́шся |
увамчыце́ся |
| 3-я ас. |
увамчы́цца |
увамча́цца |
| Прошлы час |
| м. |
увамча́ўся |
увамча́ліся |
| ж. |
увамча́лася |
| н. |
увамча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увамчы́ся |
увамчы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увамча́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
увамча́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увамчу́ |
увамчы́м |
| 2-я ас. |
увамчы́ш |
увамчыце́ |
| 3-я ас. |
увамчы́ць |
увамча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
увамча́ў |
увамча́лі |
| ж. |
увамча́ла |
| н. |
увамча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увамчы́ |
увамчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увамча́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.