адно́сіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адно́шу |
адно́сім |
| 2-я ас. |
адно́сіш |
адно́сіце |
| 3-я ас. |
адно́сіць |
адно́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
адно́сіў |
адно́сілі |
| ж. |
адно́сіла |
| н. |
адно́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адно́сь |
адно́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адно́сячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адно́ска
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́ска |
адно́скі |
| Р. |
адно́скі |
адно́сак |
| Д. |
адно́сцы |
адно́скам |
| В. |
адно́ску |
адно́скі |
| Т. |
адно́скай адно́скаю |
адно́скамі |
| М. |
адно́сцы |
адно́сках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996.
адно́сна
прыназоўнік
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адно́сна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адно́сна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
адно́снасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адно́снасць |
| Р. |
адно́снасці |
| Д. |
адно́снасці |
| В. |
адно́снасць |
| Т. |
адно́снасцю |
| М. |
адно́снасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адно́снік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́снік |
адно́снікі |
| Р. |
адно́сніка |
адно́снікаў |
| Д. |
адно́сніку |
адно́снікам |
| В. |
адно́снік |
адно́снікі |
| Т. |
адно́снікам |
адно́снікамі |
| М. |
адно́сніку |
адно́сніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
адно́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́сны |
адно́сная |
адно́снае |
адно́сныя |
| Р. |
адно́снага |
адно́снай адно́снае |
адно́снага |
адно́сных |
| Д. |
адно́снаму |
адно́снай |
адно́снаму |
адно́сным |
| В. |
адно́сны (неадуш.) адно́снага (адуш.) |
адно́сную |
адно́снае |
адно́сныя (неадуш.) адно́сных (адуш.) |
| Т. |
адно́сным |
адно́снай адно́снаю |
адно́сным |
адно́снымі |
| М. |
адно́сным |
адно́снай |
адно́сным |
адно́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адно́счык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адно́счык |
адно́счыкі |
| Р. |
адно́счыка |
адно́счыкаў |
| Д. |
адно́счыку |
адно́счыкам |
| В. |
адно́счыка |
адно́счыкаў |
| Т. |
адно́счыкам |
адно́счыкамі |
| М. |
адно́счыку |
адно́счыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
адно́ўлена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адно́ўлена |
- |
- |
адно́ўлены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адно́ўлены |
адно́ўленая |
адно́ўленае |
адно́ўленыя |
| Р. |
адно́ўленага |
адно́ўленай адно́ўленае |
адно́ўленага |
адно́ўленых |
| Д. |
адно́ўленаму |
адно́ўленай |
адно́ўленаму |
адно́ўленым |
| В. |
адно́ўлены (неадуш.) адно́ўленага (адуш.) |
адно́ўленую |
адно́ўленае |
адно́ўленыя (неадуш.) адно́ўленых (адуш.) |
| Т. |
адно́ўленым |
адно́ўленай адно́ўленаю |
адно́ўленым |
адно́ўленымі |
| М. |
адно́ўленым |
адно́ўленай |
адно́ўленым |
адно́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.