аўтагрэйдары́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтагрэйдары́ст |
аўтагрэйдары́сты |
| Р. |
аўтагрэйдары́ста |
аўтагрэйдары́стаў |
| Д. |
аўтагрэйдары́сту |
аўтагрэйдары́стам |
| В. |
аўтагрэйдары́ста |
аўтагрэйдары́стаў |
| Т. |
аўтагрэйдары́стам |
аўтагрэйдары́стамі |
| М. |
аўтагрэйдары́сце |
аўтагрэйдары́стах |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
аўтагудрана́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтагудрана́тар |
аўтагудрана́тары |
| Р. |
аўтагудрана́тара |
аўтагудрана́тараў |
| Д. |
аўтагудрана́тару |
аўтагудрана́тарам |
| В. |
аўтагудрана́тар |
аўтагудрана́тары |
| Т. |
аўтагудрана́тарам |
аўтагудрана́тарамі |
| М. |
аўтагудрана́тары |
аўтагудрана́тарах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтагужавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтагужавы́ |
аўтагужава́я |
аўтагужаво́е |
аўтагужавы́я |
| Р. |
аўтагужаво́га |
аўтагужаво́й аўтагужаво́е |
аўтагужаво́га |
аўтагужавы́х |
| Д. |
аўтагужаво́му |
аўтагужаво́й |
аўтагужаво́му |
аўтагужавы́м |
| В. |
аўтагужавы́ (неадуш.) аўтагужаво́га (адуш.) |
аўтагужаву́ю |
аўтагужаво́е |
аўтагужавы́я (неадуш.) аўтагужавы́х (адуш.) |
| Т. |
аўтагужавы́м |
аўтагужаво́й аўтагужаво́ю |
аўтагужавы́м |
аўтагужавы́мі |
| М. |
аўтагужавы́м |
аўтагужаво́й |
аўтагужавы́м |
аўтагужавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўтагурто́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтагурто́к |
аўтагурткі́ |
| Р. |
аўтагуртка́ |
аўтагуртко́ў |
| Д. |
аўтагуртку́ |
аўтагуртка́м |
| В. |
аўтагурто́к |
аўтагурткі́ |
| Т. |
аўтагуртко́м |
аўтагуртка́мі |
| М. |
аўтагуртку́ |
аўтагуртка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўтадаве́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтадаве́днік |
аўтадаве́днікі |
| Р. |
аўтадаве́дніка |
аўтадаве́днікаў |
| Д. |
аўтадаве́дніку |
аўтадаве́днікам |
| В. |
аўтадаве́днік |
аўтадаве́днікі |
| Т. |
аўтадаве́днікам |
аўтадаве́днікамі |
| М. |
аўтадаве́дніку |
аўтадаве́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтадае́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтадае́нне |
| Р. |
аўтадае́ння |
| Д. |
аўтадае́нню |
| В. |
аўтадае́нне |
| Т. |
аўтадае́ннем |
| М. |
аўтадае́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аўтадазво́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтадазво́н |
| Р. |
аўтадазво́ну |
| Д. |
аўтадазво́ну |
| В. |
аўтадазво́н |
| Т. |
аўтадазво́нам |
| М. |
аўтадазво́не |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
аўтадаі́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтадаі́лка |
аўтадаі́лкі |
| Р. |
аўтадаі́лкі |
аўтадаі́лак |
| Д. |
аўтадаі́лцы |
аўтадаі́лкам |
| В. |
аўтадаі́лку |
аўтадаі́лкі |
| Т. |
аўтадаі́лкай аўтадаі́лкаю |
аўтадаі́лкамі |
| М. |
аўтадаі́лцы |
аўтадаі́лках |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтадаро́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтадаро́га |
аўтадаро́гі |
| Р. |
аўтадаро́гі |
аўтадаро́г |
| Д. |
аўтадаро́зе |
аўтадаро́гам |
| В. |
аўтадаро́гу |
аўтадаро́гі |
| Т. |
аўтадаро́гай аўтадаро́гаю |
аўтадаро́гамі |
| М. |
аўтадаро́зе |
аўтадаро́гах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтадаро́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтадаро́жнік |
аўтадаро́жнікі |
| Р. |
аўтадаро́жніка |
аўтадаро́жнікаў |
| Д. |
аўтадаро́жніку |
аўтадаро́жнікам |
| В. |
аўтадаро́жніка |
аўтадаро́жнікаў |
| Т. |
аўтадаро́жнікам |
аўтадаро́жнікамі |
| М. |
аўтадаро́жніку |
аўтадаро́жніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.