аўтагужавы́
прыметнік, адносны
| аўтагужавы́ | аўтагужава́я | аўтагужаво́е | аўтагужавы́я | |
| аўтагужаво́га | аўтагужаво́й аўтагужаво́е |
аўтагужаво́га | аўтагужавы́х | |
| аўтагужаво́му | аўтагужаво́й | аўтагужаво́му | аўтагужавы́м | |
| аўтагужавы́ ( аўтагужаво́га ( |
аўтагужаву́ю | аўтагужаво́е | аўтагужавы́я ( аўтагужавы́х ( |
|
| аўтагужавы́м | аўтагужаво́й аўтагужаво́ю |
аўтагужавы́м | аўтагужавы́мі | |
| аўтагужавы́м | аўтагужаво́й | аўтагужавы́м | аўтагужавы́х | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)