аўтагурто́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аўтагурто́к аўтагурткі́
Р. аўтагуртка́ аўтагуртко́ў
Д. аўтагуртку́ аўтагуртка́м
В. аўтагурто́к аўтагурткі́
Т. аўтагуртко́м аўтагуртка́мі
М. аўтагуртку́ аўтагуртка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)