экасэ́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экасэ́з |
экасэ́зы |
| Р. |
экасэ́за |
экасэ́заў |
| Д. |
экасэ́зу |
экасэ́зам |
| В. |
экасэ́з |
экасэ́зы |
| Т. |
экасэ́зам |
экасэ́замі |
| М. |
экасэ́зе |
экасэ́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
экатаксікало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экатаксікало́гія |
| Р. |
экатаксікало́гіі |
| Д. |
экатаксікало́гіі |
| В. |
экатаксікало́гію |
| Т. |
экатаксікало́гіяй экатаксікало́гіяю |
| М. |
экатаксікало́гіі |
Крыніцы:
piskunou2012.
экатуры́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экатуры́зм |
| Р. |
экатуры́зму |
| Д. |
экатуры́зму |
| В. |
экатуры́зм |
| Т. |
экатуры́змам |
| М. |
экатуры́зме |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
экатуры́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
экатуры́ст |
экатуры́сты |
| Р. |
экатуры́ста |
экатуры́стаў |
| Д. |
экатуры́сту |
экатуры́стам |
| В. |
экатуры́ста |
экатуры́стаў |
| Т. |
экатуры́стам |
экатуры́стамі |
| М. |
экатуры́сце |
экатуры́стах |
Крыніцы:
sbm2012.
эка́ўнтынг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эка́ўнтынг |
| Р. |
эка́ўнтынгу |
| Д. |
эка́ўнтынгу |
| В. |
эка́ўнтынг |
| Т. |
эка́ўнтынгам |
| М. |
эка́ўнтынгу |
Крыніцы:
piskunou2012.
экацы́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
экацы́д |
| Р. |
экацы́ду |
| Д. |
экацы́ду |
| В. |
экацы́д |
| Т. |
экацы́дам |
| М. |
экацы́дзе |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
э́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
э́каю |
э́каем |
| 2-я ас. |
э́каеш |
э́каеце |
| 3-я ас. |
э́кае |
э́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
э́каў |
э́калі |
| ж. |
э́кала |
| н. |
э́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
э́кай |
э́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
э́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
эквадзі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эквадзі́н |
эквадзі́ны |
| Р. |
эквадзі́на |
эквадзі́наў |
| Д. |
эквадзі́ну |
эквадзі́нам |
| В. |
эквадзі́н |
эквадзі́ны |
| Т. |
эквадзі́нам |
эквадзі́намі |
| М. |
эквадзі́не |
эквадзі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.