здзё́ўбваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзё́ўбваю |
здзё́ўбваем |
| 2-я ас. |
здзё́ўбваеш |
здзё́ўбваеце |
| 3-я ас. |
здзё́ўбвае |
здзё́ўбваюць |
| Прошлы час |
| м. |
здзё́ўбваў |
здзё́ўбвалі |
| ж. |
здзё́ўбвала |
| н. |
здзё́ўбвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзё́ўбвай |
здзё́ўбвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
здзё́ўбваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
здзі́баць
‘цішком скрасці што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзі́баю |
здзі́баем |
| 2-я ас. |
здзі́баеш |
здзі́баеце |
| 3-я ас. |
здзі́бае |
здзі́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
здзі́баў |
здзі́балі |
| ж. |
здзі́бала |
| н. |
здзі́бала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзі́бай |
здзі́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзі́баўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзівава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здзівава́нне |
| Р. |
здзівава́ння |
| Д. |
здзівава́нню |
| В. |
здзівава́нне |
| Т. |
здзівава́ннем |
| М. |
здзівава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзівава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
здзівава́ны |
здзівава́ная |
здзівава́нае |
здзівава́ныя |
| Р. |
здзівава́нага |
здзівава́най здзівава́нае |
здзівава́нага |
здзівава́ных |
| Д. |
здзівава́наму |
здзівава́най |
здзівава́наму |
здзівава́ным |
| В. |
здзівава́ны (неадуш.) здзівава́нага (адуш.) |
здзівава́ную |
здзівава́нае |
здзівава́ныя (неадуш.) здзівава́ных (адуш.) |
| Т. |
здзівава́ным |
здзівава́най здзівава́наю |
здзівава́ным |
здзівава́нымі |
| М. |
здзівава́ным |
здзівава́най |
здзівава́ным |
здзівава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзівава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіву́юся |
здзіву́емся |
| 2-я ас. |
здзіву́ешся |
здзіву́ецеся |
| 3-я ас. |
здзіву́ецца |
здзіву́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
здзівава́ўся |
здзівава́ліся |
| ж. |
здзівава́лася |
| н. |
здзівава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіву́йся |
здзіву́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзівава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіва́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіва́чваюся |
здзіва́чваемся |
| 2-я ас. |
здзіва́чваешся |
здзіва́чваецеся |
| 3-я ас. |
здзіва́чваецца |
здзіва́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
здзіва́чваўся |
здзіва́чваліся |
| ж. |
здзіва́чвалася |
| н. |
здзіва́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіва́чвайся |
здзіва́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
здзіва́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіва́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіва́чуся |
здзіва́чымся |
| 2-я ас. |
здзіва́чышся |
здзіва́чыцеся |
| 3-я ас. |
здзіва́чыцца |
здзіва́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
здзіва́чыўся |
здзіва́чыліся |
| ж. |
здзіва́чылася |
| н. |
здзіва́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіва́чся |
здзіва́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзіва́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіве́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
здзіве́нне |
| Р. |
здзіве́ння |
| Д. |
здзіве́нню |
| В. |
здзіве́нне |
| Т. |
здзіве́ннем |
| М. |
здзіве́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
здзіві́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
здзіўлю́ся |
здзі́вімся |
| 2-я ас. |
здзі́вішся |
здзі́віцеся |
| 3-я ас. |
здзі́віцца |
здзі́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
здзіві́ўся |
здзіві́ліся |
| ж. |
здзіві́лася |
| н. |
здзіві́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
здзіві́ся |
здзіві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
здзіві́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.