Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

аднаво́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднаво́р
Р. аднаво́ру
Д. аднаво́ру
В. аднаво́р
Т. аднаво́рам
М. аднаво́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднаво́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аднаво́р’е
Р. аднаво́р’я
Д. аднаво́р’ю
В. аднаво́р’е
Т. аднаво́р’ем
М. аднаво́р’і

Крыніцы: piskunou2012.

аднаво́сева

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аднаво́сева - -

аднаво́севы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаво́севы аднаво́севая аднаво́севае аднаво́севыя
Р. аднаво́севага аднаво́севай
аднаво́севае
аднаво́севага аднаво́севых
Д. аднаво́севаму аднаво́севай аднаво́севаму аднаво́севым
В. аднаво́севы (неадуш.)
аднаво́севага (адуш.)
аднаво́севую аднаво́севае аднаво́севыя (неадуш.)
аднаво́севых (адуш.)
Т. аднаво́севым аднаво́севай
аднаво́севаю
аднаво́севым аднаво́севымі
М. аднаво́севым аднаво́севай аднаво́севым аднаво́севых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднаво́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аднаво́чка аднаво́чкі
Р. аднаво́чкі аднаво́чак
Д. аднаво́чцы аднаво́чкам
В. аднаво́чку аднаво́чак
Т. аднаво́чкай
аднаво́чкаю
аднаво́чкамі
М. аднаво́чцы аднаво́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

аднаву́хі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднаву́хі аднаву́хая аднаву́хае аднаву́хія
Р. аднаву́хага аднаву́хай
аднаву́хае
аднаву́хага аднаву́хіх
Д. аднаву́хаму аднаву́хай аднаву́хаму аднаву́хім
В. аднаву́хі (неадуш.)
аднаву́хага (адуш.)
аднаву́хую аднаву́хае аднаву́хія (неадуш.)
аднаву́хіх (адуш.)
Т. аднаву́хім аднаву́хай
аднаву́хаю
аднаву́хім аднаву́хімі
М. аднаву́хім аднаву́хай аднаву́хім аднаву́хіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднавяско́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аднавяско́вец аднавяско́ўцы
Р. аднавяско́ўца аднавяско́ўцаў
Д. аднавяско́ўцу аднавяско́ўцам
В. аднавяско́ўца аднавяско́ўцаў
Т. аднавяско́ўцам аднавяско́ўцамі
М. аднавяско́ўцу аднавяско́ўцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднавяско́ўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аднавяско́ўка аднавяско́ўкі
Р. аднавяско́ўкі аднавяско́вак
Д. аднавяско́ўцы аднавяско́ўкам
В. аднавяско́ўку аднавяско́вак
Т. аднавяско́ўкай
аднавяско́ўкаю
аднавяско́ўкамі
М. аднавяско́ўцы аднавяско́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аднавясло́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднавясло́вы аднавясло́вая аднавясло́вае аднавясло́выя
Р. аднавясло́вага аднавясло́вай
аднавясло́вае
аднавясло́вага аднавясло́вых
Д. аднавясло́ваму аднавясло́вай аднавясло́ваму аднавясло́вым
В. аднавясло́вы (неадуш.)
аднавясло́вага (адуш.)
аднавясло́вую аднавясло́вае аднавясло́выя (неадуш.)
аднавясло́вых (адуш.)
Т. аднавясло́вым аднавясло́вай
аднавясло́ваю
аднавясло́вым аднавясло́вымі
М. аднавясло́вым аднавясло́вай аднавясло́вым аднавясло́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

аднагадзі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аднагадзі́нны аднагадзі́нная аднагадзі́ннае аднагадзі́нныя
Р. аднагадзі́ннага аднагадзі́ннай
аднагадзі́ннае
аднагадзі́ннага аднагадзі́нных
Д. аднагадзі́ннаму аднагадзі́ннай аднагадзі́ннаму аднагадзі́нным
В. аднагадзі́нны (неадуш.)
аднагадзі́ннага (адуш.)
аднагадзі́нную аднагадзі́ннае аднагадзі́нныя (неадуш.)
аднагадзі́нных (адуш.)
Т. аднагадзі́нным аднагадзі́ннай
аднагадзі́ннаю
аднагадзі́нным аднагадзі́ннымі
М. аднагадзі́нным аднагадзі́ннай аднагадзі́нным аднагадзі́нных

Крыніцы: piskunou2012.