узні́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узні́зваю |
узні́зваем |
| 2-я ас. |
узні́зваеш |
узні́зваеце |
| 3-я ас. |
узні́звае |
узні́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узні́зваў |
узні́звалі |
| ж. |
узні́звала |
| н. |
узні́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узні́звай |
узні́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узні́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узніка́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узніка́ю |
узніка́ем |
| 2-я ас. |
узніка́еш |
узніка́еце |
| 3-я ас. |
узніка́е |
узніка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узніка́ў |
узніка́лі |
| ж. |
узніка́ла |
| н. |
узніка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узніка́й |
узніка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узніка́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узнікне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узнікне́нне |
| Р. |
узнікне́ння |
| Д. |
узнікне́нню |
| В. |
узнікне́нне |
| Т. |
узнікне́ннем |
| М. |
узнікне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узні́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узні́кну |
узні́кнем |
| 2-я ас. |
узні́кнеш |
узні́кнеце |
| 3-я ас. |
узні́кне |
узні́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
узні́к |
узні́клі |
| ж. |
узні́кла |
| н. |
узні́кла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узні́кні |
узні́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узні́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узніма́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узніма́нне |
| Р. |
узніма́ння |
| Д. |
узніма́нню |
| В. |
узніма́нне |
| Т. |
узніма́ннем |
| М. |
узніма́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узніма́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узніма́юся |
узніма́емся |
| 2-я ас. |
узніма́ешся |
узніма́ецеся |
| 3-я ас. |
узніма́ецца |
узніма́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
узніма́ўся |
узніма́ліся |
| ж. |
узніма́лася |
| н. |
узніма́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узніма́йся |
узніма́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узніма́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узніма́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узніма́ю |
узніма́ем |
| 2-я ас. |
узніма́еш |
узніма́еце |
| 3-я ас. |
узніма́е |
узніма́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узніма́ў |
узніма́лі |
| ж. |
узніма́ла |
| н. |
узніма́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узніма́й |
узніма́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узніма́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Узні́цы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Узні́цы |
| Р. |
Узні́цаў Узні́ц |
| Д. |
Узні́цам |
| В. |
Узні́цы |
| Т. |
Узні́цамі |
| М. |
Узні́цах |