узмітусі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмітушу́ся |
узмітусі́мся |
| 2-я ас. |
узмітусі́шся |
узмітусіце́ся |
| 3-я ас. |
узмітусі́цца |
узмітуся́цца |
| Прошлы час |
| м. |
узмітусі́ўся |
узмітусі́ліся |
| ж. |
узмітусі́лася |
| н. |
узмітусі́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узмітусі́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
узмітусі́ць
‘прывесці каго-небудзь у стан мітусні’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узмітушу́ |
узмітусі́м |
| 2-я ас. |
узмітусі́ш |
узмітусіце́ |
| 3-я ас. |
узмітусі́ць |
узмітуся́ць |
| Прошлы час |
| м. |
узмітусі́ў |
узмітусі́лі |
| ж. |
узмітусі́ла |
| н. |
узмітусі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узмітусі́ |
узмітусі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узмітусі́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узмо́р’е
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узмо́р’е |
| Р. |
узмо́р’я |
| Д. |
узмо́р’ю |
| В. |
узмо́р’е |
| Т. |
узмо́р’ем |
| М. |
узмо́р’і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узмо́цнена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| узмо́цнена |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
узмо́цненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узмо́цненасць |
| Р. |
узмо́цненасці |
| Д. |
узмо́цненасці |
| В. |
узмо́цненасць |
| Т. |
узмо́цненасцю |
| М. |
узмо́цненасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
узмо́цнены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узмо́цнены |
узмо́цненая |
узмо́цненае |
узмо́цненыя |
| Р. |
узмо́цненага |
узмо́цненай узмо́цненае |
узмо́цненага |
узмо́цненых |
| Д. |
узмо́цненаму |
узмо́цненай |
узмо́цненаму |
узмо́цненым |
| В. |
узмо́цнены (неадуш.) узмо́цненага (адуш.) |
узмо́цненую |
узмо́цненае |
узмо́цненыя (неадуш.) узмо́цненых (адуш.) |
| Т. |
узмо́цненым |
узмо́цненай узмо́цненаю |
узмо́цненым |
узмо́цненымі |
| М. |
узмо́цненым |
узмо́цненай |
узмо́цненым |
узмо́цненых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узмо́цнены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узмо́цнены |
узмо́цненая |
узмо́цненае |
узмо́цненыя |
| Р. |
узмо́цненага |
узмо́цненай узмо́цненае |
узмо́цненага |
узмо́цненых |
| Д. |
узмо́цненаму |
узмо́цненай |
узмо́цненаму |
узмо́цненым |
| В. |
узмо́цнены (неадуш.) узмо́цненага (адуш.) |
узмо́цненую |
узмо́цненае |
узмо́цненыя (неадуш.) узмо́цненых (адуш.) |
| Т. |
узмо́цненым |
узмо́цненай узмо́цненаю |
узмо́цненым |
узмо́цненымі |
| М. |
узмо́цненым |
узмо́цненай |
узмо́цненым |
узмо́цненых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узмо́цнены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узмо́цнены |
узмо́цненая |
узмо́цненае |
узмо́цненыя |
| Р. |
узмо́цненага |
узмо́цненай узмо́цненае |
узмо́цненага |
узмо́цненых |
| Д. |
узмо́цненаму |
узмо́цненай |
узмо́цненаму |
узмо́цненым |
| В. |
узмо́цнены (неадуш.) узмо́цненага (адуш.) |
узмо́цненую |
узмо́цненае |
узмо́цненыя (неадуш.) узмо́цненых (адуш.) |
| Т. |
узмо́цненым |
узмо́цненай узмо́цненаю |
узмо́цненым |
узмо́цненымі |
| М. |
узмо́цненым |
узмо́цненай |
узмо́цненым |
узмо́цненых |
Кароткая форма: узмо́цнена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.