Verbum

анлайнавы слоўнік

адстагна́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адста́йванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012.

адста́йваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012.

адста́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
адста́ла	-	-

адста́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адста́лы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адста́лы	адста́лая	адста́лае	адста́лыя
Р.	адста́лага	адста́лай адста́лае	адста́лага	адста́лых
Д.	адста́ламу	адста́лай	адста́ламу	адста́лым
В.	адста́лы (неадуш.) адста́лага (адуш.)	адста́лую	адста́лае	адста́лыя (неадуш.) адста́лых (адуш.)
Т.	адста́лым	адста́лай адста́лаю	адста́лым	адста́лымі
М.	адста́лым	адста́лай	адста́лым	адста́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адста́лы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	адста́лы	адста́лая	адста́лае	адста́лыя
Р.	адста́лага	адста́лай адста́лае	адста́лага	адста́лых
Д.	адста́ламу	адста́лай	адста́ламу	адста́лым
В.	адста́лы (неадуш.) адста́лага (адуш.)	адста́лую	адста́лае	адста́лыя (неадуш.) адста́лых (адуш.)
Т.	адста́лым	адста́лай адста́лаю	адста́лым	адста́лымі
М.	адста́лым	адста́лай	адста́лым	адста́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адста́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

адстаро́нена

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
адстаро́нена	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

адстаро́ненасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.