ахвярада́ўства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахвярада́ўства |
ахвярада́ўствы |
| Р. |
ахвярада́ўства |
ахвярада́ўстваў |
| Д. |
ахвярада́ўству |
ахвярада́ўствам |
| В. |
ахвярада́ўства |
ахвярада́ўствы |
| Т. |
ахвярада́ўствам |
ахвярада́ўствамі |
| М. |
ахвярада́ўстве |
ахвярада́ўствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ахвярада́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахвярада́ўца |
ахвярада́ўцы |
| Р. |
ахвярада́ўцы |
ахвярада́ўцаў |
| Д. |
ахвярада́ўцу |
ахвярада́ўцам |
| В. |
ахвярада́ўцу |
ахвярада́ўцаў |
| Т. |
ахвярада́ўцам |
ахвярада́ўцамі |
| М. |
ахвярада́ўцу |
ахвярада́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ахвярапрынашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахвярапрынашэ́нне |
ахвярапрынашэ́нні |
| Р. |
ахвярапрынашэ́ння |
ахвярапрынашэ́нняў |
| Д. |
ахвярапрынашэ́нню |
ахвярапрынашэ́нням |
| В. |
ахвярапрынашэ́нне |
ахвярапрынашэ́нні |
| Т. |
ахвярапрынашэ́ннем |
ахвярапрынашэ́ннямі |
| М. |
ахвярапрынашэ́нні |
ахвярапрынашэ́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ахвяраўсклада́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахвяраўсклада́нне |
ахвяраўсклада́нні |
| Р. |
ахвяраўсклада́ння |
ахвяраўсклада́нняў |
| Д. |
ахвяраўсклада́нню |
ахвяраўсклада́нням |
| В. |
ахвяраўсклада́нне |
ахвяраўсклада́нні |
| Т. |
ахвяраўсклада́ннем |
ахвяраўсклада́ннямі |
| М. |
ахвяраўсклада́нні |
ахвяраўсклада́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
ахвя́рна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ахвя́рна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ахвя́рнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ахвя́рнасць |
| Р. |
ахвя́рнасці |
| Д. |
ахвя́рнасці |
| В. |
ахвя́рнасць |
| Т. |
ахвя́рнасцю |
| М. |
ахвя́рнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ахвя́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ахвя́рнік |
ахвя́рнікі |
| Р. |
ахвя́рніка |
ахвя́рнікаў |
| Д. |
ахвя́рніку |
ахвя́рнікам |
| В. |
ахвя́рнік |
ахвя́рнікі |
| Т. |
ахвя́рнікам |
ахвя́рнікамі |
| М. |
ахвя́рніку |
ахвя́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ахвя́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ахвя́рны |
ахвя́рная |
ахвя́рнае |
ахвя́рныя |
| Р. |
ахвя́рнага |
ахвя́рнай ахвя́рнае |
ахвя́рнага |
ахвя́рных |
| Д. |
ахвя́рнаму |
ахвя́рнай |
ахвя́рнаму |
ахвя́рным |
| В. |
ахвя́рны (неадуш.) ахвя́рнага (адуш.) |
ахвя́рную |
ахвя́рнае |
ахвя́рныя (неадуш.) ахвя́рных (адуш.) |
| Т. |
ахвя́рным |
ахвя́рнай ахвя́рнаю |
ахвя́рным |
ахвя́рнымі |
| М. |
ахвя́рным |
ахвя́рнай |
ахвя́рным |
ахвя́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.