ахвярапрынашэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ахвярапрынашэ́нне | ахвярапрынашэ́нні | |
| ахвярапрынашэ́ння | ахвярапрынашэ́нняў | |
| ахвярапрынашэ́нню | ахвярапрынашэ́нням | |
| ахвярапрынашэ́нне | ахвярапрынашэ́нні | |
| ахвярапрынашэ́ннем | ахвярапрынашэ́ннямі | |
| ахвярапрынашэ́нні | ахвярапрынашэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)