Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

тытунё́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытунё́вы тытунё́вая тытунё́вае тытунё́выя
Р. тытунё́вага тытунё́вай
тытунё́вае		 тытунё́вага тытунё́вых
Д. тытунё́ваму тытунё́вай тытунё́ваму тытунё́вым
В. тытунё́вы (неадуш.)
тытунё́вага (адуш.)		 тытунё́вую тытунё́вае тытунё́выя (неадуш.)
тытунё́вых (адуш.)
Т. тытунё́вым тытунё́вай
тытунё́ваю		 тытунё́вым тытунё́вымі
М. тытунё́вым тытунё́вай тытунё́вым тытунё́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тыту́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тыту́ннік
Р. тыту́нніка
Д. тыту́нніку
В. тыту́нніка
Т. тыту́ннікам
М. тыту́нніку

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

тыту́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тыту́нніца тыту́нніцы
Р. тыту́нніцы тыту́нніц
Д. тыту́нніцы тыту́нніцам
В. тыту́нніцу тыту́нніц
Т. тыту́нніцай
тыту́нніцаю		 тыту́нніцамі
М. тыту́нніцы тыту́нніцах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

тыту́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тыту́нь тытуні́
Р. тытуню́ тытунёў
Д. тытуню́ тытуня́м
В. тыту́нь тытуні́
Т. тытунё́м тытуня́мі
М. тытуні́ тытуня́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытуняво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тытуняво́д тытуняво́ды
Р. тытуняво́да тытуняво́даў
Д. тытуняво́ду тытуняво́дам
В. тытуняво́да тытуняво́даў
Т. тытуняво́дам тытуняво́дамі
М. тытуняво́дзе тытуняво́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытуняво́дства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. тытуняво́дства
Р. тытуняво́дства
Д. тытуняво́дству
В. тытуняво́дства
Т. тытуняво́дствам
М. тытуняво́дстве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытуняво́дчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытуняво́дчы тытуняво́дчая тытуняво́дчае тытуняво́дчыя
Р. тытуняво́дчага тытуняво́дчай
тытуняво́дчае		 тытуняво́дчага тытуняво́дчых
Д. тытуняво́дчаму тытуняво́дчай тытуняво́дчаму тытуняво́дчым
В. тытуняво́дчы (неадуш.)
тытуняво́дчага (адуш.)		 тытуняво́дчую тытуняво́дчае тытуняво́дчыя (неадуш.)
тытуняво́дчых (адуш.)
Т. тытуняво́дчым тытуняво́дчай
тытуняво́дчаю		 тытуняво́дчым тытуняво́дчымі
М. тытуняво́дчым тытуняво́дчай тытуняво́дчым тытуняво́дчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытунярэ́зальны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытунярэ́зальны тытунярэ́зальная тытунярэ́зальнае тытунярэ́зальныя
Р. тытунярэ́зальнага тытунярэ́зальнай
тытунярэ́зальнае		 тытунярэ́зальнага тытунярэ́зальных
Д. тытунярэ́зальнаму тытунярэ́зальнай тытунярэ́зальнаму тытунярэ́зальным
В. тытунярэ́зальны (неадуш.)
тытунярэ́зальнага (адуш.)		 тытунярэ́зальную тытунярэ́зальнае тытунярэ́зальныя (неадуш.)
тытунярэ́зальных (адуш.)
Т. тытунярэ́зальным тытунярэ́зальнай
тытунярэ́зальнаю		 тытунярэ́зальным тытунярэ́зальнымі
М. тытунярэ́зальным тытунярэ́зальнай тытунярэ́зальным тытунярэ́зальных

Крыніцы: piskunou2012.

Тытыка́ка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Тытыка́ка
Р. Тытыка́кі
Д. Тытыка́цы
В. Тытыка́ку
Т. Тытыка́кай
Тытыка́каю
М. Тытыка́цы

тытыка́кскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытыка́кскі тытыка́кская тытыка́кскае тытыка́кскія
Р. тытыка́кскага тытыка́кскай
тытыка́кскае		 тытыка́кскага тытыка́кскіх
Д. тытыка́кскаму тытыка́кскай тытыка́кскаму тытыка́кскім
В. тытыка́кскі (неадуш.)
тытыка́кскага (адуш.)		 тытыка́кскую тытыка́кскае тытыка́кскія (неадуш.)
тытыка́кскіх (адуш.)
Т. тытыка́кскім тытыка́кскай
тытыка́кскаю		 тытыка́кскім тытыка́кскімі
М. тытыка́кскім тытыка́кскай тытыка́кскім тытыка́кскіх

Крыніцы: piskunou2012.