Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

тытанама́хія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тытанама́хія
Р. тытанама́хіі
Д. тытанама́хіі
В. тытанама́хію
Т. тытанама́хіяй
тытанама́хіяю
М. тытанама́хіі

Крыніцы: piskunou2012.

тытанасіліка́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тытанасіліка́т тытанасіліка́ты
Р. тытанасіліка́ту тытанасіліка́таў
Д. тытанасіліка́ту тытанасіліка́там
В. тытанасіліка́т тытанасіліка́ты
Т. тытанасіліка́там тытанасіліка́тамі
М. тытанасіліка́це тытанасіліка́тах

Крыніцы: piskunou2012.

тытана́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тытана́т тытана́ты
Р. тытана́ту тытана́таў
Д. тытана́ту тытана́там
В. тытана́т тытана́ты
Т. тытана́там тытана́тамі
М. тытана́це тытана́тах

Крыніцы: piskunou2012.

тытанафо́неус

‘дыназаўр’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тытанафо́неус тытанафо́неусы
Р. тытанафо́неуса тытанафо́неусаў
Д. тытанафо́неусу тытанафо́неусам
В. тытанафо́неуса тытанафо́неусаў
Т. тытанафо́неусам тытанафо́неусамі
М. тытанафо́неусе тытанафо́неусах

Крыніцы: piskunou2012.

тытані́да

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тытані́да тытані́ды
Р. тытані́ды тытані́д
Д. тытані́дзе тытані́дам
В. тытані́ду тытані́д
Т. тытані́дай
тытані́даю
тытані́дамі
М. тытані́дзе тытані́дах

Крыніцы: piskunou2012.

тыта́ністы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тыта́ністы тыта́ністая тыта́ністае тыта́ністыя
Р. тыта́ністага тыта́ністай
тыта́ністае
тыта́ністага тыта́ністых
Д. тыта́ністаму тыта́ністай тыта́ністаму тыта́ністым
В. тыта́ністы (неадуш.)
тыта́ністага (адуш.)
тыта́ністую тыта́ністае тыта́ністыя (неадуш.)
тыта́ністых (адуш.)
Т. тыта́ністым тыта́ністай
тыта́ністаю
тыта́ністым тыта́ністымі
М. тыта́ністым тыта́ністай тыта́ністым тыта́ністых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытані́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тытані́т
Р. тытані́ту
Д. тытані́ту
В. тытані́т
Т. тытані́там
М. тытані́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

тытані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
тытані́чна - -

тытані́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытані́чны тытані́чная тытані́чнае тытані́чныя
Р. тытані́чнага тытані́чнай
тытані́чнае
тытані́чнага тытані́чных
Д. тытані́чнаму тытані́чнай тытані́чнаму тытані́чным
В. тытані́чны (неадуш.)
тытані́чнага (адуш.)
тытані́чную тытані́чнае тытані́чныя (неадуш.)
тытані́чных (адуш.)
Т. тытані́чным тытані́чнай
тытані́чнаю
тытані́чным тытані́чнымі
М. тытані́чным тытані́чнай тытані́чным тытані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тытані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тытані́чны тытані́чная тытані́чнае тытані́чныя
Р. тытані́чнага тытані́чнай
тытані́чнае
тытані́чнага тытані́чных
Д. тытані́чнаму тытані́чнай тытані́чнаму тытані́чным
В. тытані́чны (неадуш.)
тытані́чнага (адуш.)
тытані́чную тытані́чнае тытані́чныя (неадуш.)
тытані́чных (адуш.)
Т. тытані́чным тытані́чнай
тытані́чнаю
тытані́чным тытані́чнымі
М. тытані́чным тытані́чнай тытані́чным тытані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.