Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

атру́ціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атру́ціна
Р. атру́ціны
Д. атру́ціне
В. атру́ціну
Т. атру́цінай
атру́цінаю
М. атру́ціне

Крыніцы: piskunou2012.

атруціўшы

дзеепрыметнік, незалежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атруціўшы атруціўшая атруціўшае атруціўшыя
Р. атруціўшага атруціўшай
атруціўшае		 атруціўшага атруціўшых
Д. атруціўшаму атруціўшай атруціўшаму атруціўшым
В. атруціўшы
атруціўшага		 атруціўшую атруціўшае атруціўшыя
Т. атруціўшым атруціўшай
атруціўшаю		 атруціўшым атруціўшымі
М. атруціўшым атруціўшай атруціўшым атруціўшых

атруці́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атручу́ся атру́цімся
2-я ас. атру́цішся атру́ціцеся
3-я ас. атру́ціцца атру́цяцца
Прошлы час
м. атруці́ўся атруці́ліся
ж. атруці́лася
н. атруці́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час атруці́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атруці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. атручу́ атру́цім
2-я ас. атру́ціш атру́ціце
3-я ас. атру́ціць атру́цяць
Прошлы час
м. атруці́ў атруці́лі
ж. атруці́ла
н. атруці́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час атруці́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атруча́льна-інфекцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атруча́льна-інфекцы́йны атруча́льна-інфекцы́йная атруча́льна-інфекцы́йнае атруча́льна-інфекцы́йныя
Р. атруча́льна-інфекцы́йнага атруча́льна-інфекцы́йнай
атруча́льна-інфекцы́йнае		 атруча́льна-інфекцы́йнага атруча́льна-інфекцы́йных
Д. атруча́льна-інфекцы́йнаму атруча́льна-інфекцы́йнай атруча́льна-інфекцы́йнаму атруча́льна-інфекцы́йным
В. атруча́льна-інфекцы́йны (неадуш.)
атруча́льна-інфекцы́йнага (адуш.)		 атруча́льна-інфекцы́йную атруча́льна-інфекцы́йнае атруча́льна-інфекцы́йныя (неадуш.)
атруча́льна-інфекцы́йных (адуш.)
Т. атруча́льна-інфекцы́йным атруча́льна-інфекцы́йнай
атруча́льна-інфекцы́йнаю		 атруча́льна-інфекцы́йным атруча́льна-інфекцы́йнымі
М. атруча́льна-інфекцы́йным атруча́льна-інфекцы́йнай атруча́льна-інфекцы́йным атруча́льна-інфекцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

атруча́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атруча́льнік атруча́льнікі
Р. атруча́льніка атруча́льнікаў
Д. атруча́льніку атруча́льнікам
В. атруча́льніка атруча́льнікаў
Т. атруча́льнікам атруча́льнікамі
М. атруча́льніку атруча́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

атруча́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атруча́льніца атруча́льніцы
Р. атруча́льніцы атруча́льніц
Д. атруча́льніцы атруча́льніцам
В. атруча́льніцу атруча́льніц
Т. атруча́льніцай
атруча́льніцаю		 атруча́льніцамі
М. атруча́льніцы атруча́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

атру́чана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
атру́чана атру́чаней -

атруча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. атруча́нне
Р. атруча́ння
Д. атруча́нню
В. атруча́нне
Т. атруча́ннем
М. атруча́нні

Крыніцы: piskunou2012.

атру́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атру́чаны атру́чаная атру́чанае атру́чаныя
Р. атру́чанага атру́чанай
атру́чанае		 атру́чанага атру́чаных
Д. атру́чанаму атру́чанай атру́чанаму атру́чаным
В. атру́чаны (неадуш.)
атру́чанага (адуш.)		 атру́чаную атру́чанае атру́чаныя (неадуш.)
атру́чаных (адуш.)
Т. атру́чаным атру́чанай
атру́чанаю		 атру́чаным атру́чанымі
М. атру́чаным атру́чанай атру́чаным атру́чаных

Крыніцы: piskunou2012.