Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

пацухмо́ліць

‘пашмальцаваць, памусоліць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пацухмо́лю пацухмо́лім
2-я ас. пацухмо́ліш пацухмо́ліце
3-я ас. пацухмо́ліць пацухмо́ляць
Прошлы час
м. пацухмо́ліў пацухмо́лілі
ж. пацухмо́ліла
н. пацухмо́ліла
Загадны лад
2-я ас. пацухмо́ль пацухмо́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час пацухмо́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

пацучанё́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. пацучанё́ пацучаня́ты
Р. пацучаня́ці пацучаня́т
Д. пацучаня́ці пацучаня́там
В. пацучанё́ пацучаня́т
Т. пацучанё́м пацучаня́тамі
М. пацучаня́ці пацучаня́тах

Іншыя варыянты: пацучаня́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пацучаня́

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, ніякі род, рознаскланяльны

адз. мн.
Н. пацучаня́ пацучаня́ты
Р. пацучаня́ці пацучаня́т
Д. пацучаня́ці пацучаня́там
В. пацучаня́ пацучаня́т
Т. пацучанё́м пацучаня́тамі
М. пацучаня́ці пацучаня́тах

Іншыя варыянты: пацучанё́.

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пацучы́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пацучы́ны пацучы́ная пацучы́нае пацучы́ныя
Р. пацучы́нага пацучы́най
пацучы́нае		 пацучы́нага пацучы́ных
Д. пацучы́наму пацучы́най пацучы́наму пацучы́ным
В. пацучы́ны (неадуш.)
пацучы́нага (адуш.)		 пацучы́ную пацучы́нае пацучы́ныя (неадуш.)
пацучы́ных (адуш.)
Т. пацучы́ным пацучы́най
пацучы́наю		 пацучы́ным пацучы́нымі
М. пацучы́ным пацучы́най пацучы́ным пацучы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пацы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пацы́
Р. Пацо́ў
Д. Паца́м
В. Пацы́
Т. Паца́мі
М. Паца́х

пацы́баць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пацы́баю пацы́баем
2-я ас. пацы́баеш пацы́баеце
3-я ас. пацы́бае пацы́баюць
Прошлы час
м. пацы́баў пацы́балі
ж. пацы́бала
н. пацы́бала
Загадны лад
2-я ас. пацы́бай пацы́байце
Дзеепрыслоўе
прош. час пацы́баўшы

Крыніцы: piskunou2012.

па́цыенс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́цыенс па́цыенсы
Р. па́цыенса па́цыенсаў
Д. па́цыенсу па́цыенсам
В. па́цыенс па́цыенсы
Т. па́цыенсам па́цыенсамі
М. па́цыенсе па́цыенсах

Крыніцы: piskunou2012.

пацые́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пацые́нт пацые́нты
Р. пацые́нта пацые́нтаў
Д. пацые́нту пацые́нтам
В. пацые́нта пацые́нтаў
Т. пацые́нтам пацые́нтамі
М. пацые́нце пацые́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пацые́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пацые́нтка пацые́нткі
Р. пацые́нткі пацые́нтак
Д. пацые́нтцы пацые́нткам
В. пацые́нтку пацые́нтак
Т. пацые́нткай
пацые́нткаю		 пацые́нткамі
М. пацые́нтцы пацые́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пацы́кваць

‘спыняць каго-небудзь вокрыкам «цыц», «ц-с-с», прыкрыкваць, забараняючы рабіць што-небудзь (пацыкваць на каго-небудзь)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пацы́кваю пацы́кваем
2-я ас. пацы́кваеш пацы́кваеце
3-я ас. пацы́квае пацы́кваюць
Прошлы час
м. пацы́кваў пацы́квалі
ж. пацы́квала
н. пацы́квала
Загадны лад
2-я ас. пацы́квай пацы́квайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пацы́кваючы

Крыніцы: piskunou2012.